براي نصب ويندوز XP دو شيوه وجود دارد. در حالت اول ممكن است شما در سيستمتان نسخه هاي ديگري از ويندوز را نصب كرده باشيد. در اين حالت با قرار دادن سي دي ويندوز XP مي توانيد شروع به نصب اين برنامه بكنيد. در حالت دوم كه ما در اينجا به توضيح جامع آن مي پردازيم يا در سيستم تان از قبل ويندوز نصب نشده است يا دچار مشكل شده و قابل اجرا نيست يا اينكه شما مي خواهيد خودتان كنترل كامل بر روي فرايند نصب اعمال كنيد.
در اين وضعيت شما بايد ابتدا سيستم را از طريق CD-ROM راه اندازي كنيد. بسته به نوع سيستم تان بايد درايو راه انداز سيستم خود را از هارد به CD-ROM تغيير دهيد.
در Mother Board هاي جديد گزينه اي با نام Boot وجود دارد كه مي توانيد آن را انتخاب كنيد . سپس با فلش هاي جهت دار بر روي گزينه اول رفته و كليد Enter را فشار دهيد. از ليست نمايان شده CD-ROM را انتخاب كنيد . برخي از Mother Board ها در اين قسمت نام CD-ROM شما را نشان مي دهند. مثلاً اگر شما از مدل ASUS استفاده مي كنيد اين نام را مشاهده خواهيد كرد. در صورتي كه در گزينه هاي پائيني نام CD-ROM شما انتخاب شده است مي توانيد با استفاده از كليد هاي “+” يا “-“ صفحه كليد ترتيب قرار گيري آنها را تغيير دهيد. توجه داشته باشيد كه براي نصب ويندوز حتماً بايد CD-ROM در اولين گزينه قرار گيرد.
در سيستم هاي قديمي تر Boot سيستم اصولاً در حالت A/C قرار دارد كه بايد به CD-ROM تغيير كند.
پس از اعمال اين تغييرات كليد F10 را فشار داده و با انتخاب گزينه Y تغييرات اعمال شده را ذخيره كنيد.
سيستم را مجدداً Restart كنيد و پس از نمايان شدن كليد Press any Key … يكي از كليد هاي صفحه كليد را فشار دهيد تا سيستم از طريق سي دي Boot شود .
برنامه شروع به كپي فايلهاي مورد نياز خود مي كند.
سپس مطابق شكل زير با پنجره اي با سه گزينه مواجه خوايد شد كه با فشار دادن كليد ENTER ويندوز شروع به نصب مي كند.
فشردن كليد R در سيستم باعث مرمت و بازسازي اطلاعات ويندوز قبلي شما مي شود( اين گزينه براي مواردي استفاده مي شود كه شما از قبل بر روي سيستم خود ويندوز XP نصب كرده ايد ولي با بروز مشكلاتي نمي توانيد به درستي از آن استفاده كنيد و اين قسمت سعي در كپي و بازسازي برخي فايلهاي مورد نياز كرده و سيستم را مجدداً در وضعيت اجرايي و عملياتي قرار مي دهد)
فشردن كليد F3 نيز امكان خروج از مراحل نصب را فراهم مي كند.

براي ادامه نصب كليد ENTER را فشار دهيد . پنجره اي مطابق شكل زير نمايان شده كه شرح توضيحات مربوط به توافق نامه استفاده از اين سيستم عامل است . با انتخاب كليد F8 از اين صفحه عبور كنيد.

برنامه Setup شروع به بررسي سيستم شما كرده تا نسخه هاي قبلي سيستم عامل ويندوز را در صورت وجود در سيستم تشخيص مي دهد. پس از بررسي سيستم پنجره اي همانند شكل زير نمايان شده و درايو هاي سيستم شما را ليست مي كند. شما در اين قسمت مي توانيد مسيري كه براي نصب ويندوز مورد استفاده قرار مي گيرد را تعيين كنيد.
تصوير زير مربوط به حالتي است كه سيستم از قبل فاقد هيچ نوع سيستم عاملي بوده و هارد آن نيز پارتيشن بندي و فرمت نشده است . فضاي هارد مذكور بصورت Unpartitioned و 4 گيگابايت نشان داده شده است.
شما مي توانيد براي نصب ويندوز اين فضا را تقسيم كنيد. تقسيم فضا در اين مرحله همانند استفاده از فرمان Fdisk صورت مي گيرد.
براي اين منظور كليد C در صفحه كليد را انتخاب كرده و سپس در پنجره بعدي فضاي مورد نظر خود را در آن وارد كنيد.
پس از تاييد مجدداً به صفحه Unpartitioned ارجاع داده مي شويد. مجدداً بر روي فضاي Unpartitioned رفته و كليد C را انتخاب كنيد. در اين مرحله اگر مايل بوديد درايو هاي ديگري ايجاد كنيد فضاي مورد نياز را وارد كنيد و در غير اين صورت كليد Enter را فشار دهيد تا كل فضاي باقي مانده به درايو دوم اختصاص داده شود.
اگر از قبل سيستم شما پارتيشن بندي شده يا اگر سيستم عاملي از قبل بر روي آن نصب مي باشد شما مي توانيد درايو مورد نظر خود را جهت نصب ويندوز انتخاب كنيد.
توجه : در صورتي كه مي خواهيد سيستم عامل ويندوز قديمي خود ( مثلاً 98 يا 2000 يا ME يا ... ( را حفظ كنيد، نبايد ويندوز XP را بر روي درايوي كه اين سيستم عامل ها در آن نصب شده اند ، نصب كنيد . انجام اين كار با تداخل در برنامه ها و پوشه هاي شما بالاخص پوشه Program Files ، باعث بروز برخي ايرادات خواهد شد.
همانطور كه در بالا عنوان شد، اگر شما سيستم خود را از قبل پارتيشن بندي كرده باشيد در اين پنجره نام آنها را مشاهده خواهيد كرد. حال ممكن است شما بخواهيد قبل از پياده سازي و نصب ويندوز XP تغييري در تعداد يا حجم پارتيشن هاي خود ايجاد كنيد.
براي اين كار بايد بر روي نام درايو مورد نظر رفته و كليد D را در صفحه كليد انتخاب كنيد. در پنجره بعدي و براي تاييد حذف كليد L را فشار دهيد. پس از انتخاب اين گزينه مجدداً در صفحه با فضايي تحت عنوان Unpartitioned مواجه خواهيد شد كه بايد مطابق روض فوق الذكر آن را به درايو خاصي تخصيص دهيد.
در برخي موارد پس از تخصيص فضا و پارتيشن بندي ، فضايي اندك بصورت Unpartitioned باقي مي ماند كه مي توانيد از آن صرفنظر كنيد.
توجه : حذف يك پارتيشن باعث از بين رفتن كل اطلاعات موجود در آن خواهد شد. از اين رو حتماً قبل از انجام چنين كاري اطلاعات پارتيشن خود را بررسي كرده و در صورت نياز نسخه پشتيباني از آن تهيه كنيد.
براي شروع نصب بر روي نام درايو مورد نظر رفته و كليد ENTER را فشار دهيد .
در صورتي كه در اين مرحله قصد اتمام فرايند نصب را داريد و مي خواهيد از اين برنامه خارج شويد كليد F3
را انتخاب كنيد.

پس از اين مرحله با صفحه اي مواجه خواهيد شد كه چهار گزينه مختلف Format در آن قابل انتخاب است.
مطابق استاندارد هاي كامپيوتري دو نوع قالب بندي و فرمت براي هارد ها مورد استفاده قرار مي گيرد. حالت اول و قديمي كه مورد استفاده سيستم عامل هاي ويندوز 98 بود كه با عنوان FAT از آنها نام برده مي شود و در حالت بعدي كه از لحاظ امنيتي و سرعت عملكرد بهتري دارد كه NTFS ناميده مي شود.
گزينه اول و سوم در اين صفحه هر دو به حالت قالب بندي NTFS اشاره دارد. انتخاب گزينه اول فرمت هارد را در وضعيت Quick و به سرعت انجام مي دهد ولي حالت سوم مدت زمان بيشتري به خود اختصاص داده و درايو تعيين شده را بطور كامل فرمت مي كند( اگر شما از قبل دراوي خود را فرمت نكرده ايد يا اگر پارتيشن بندي خود را تغيير داده ايد بايد از حالت سوم استفاده كنيد.
به همين ترتيب گزينه دوم و چهارم نيز مربوط به قالب بندي FAT است.

توجه : اگر شما در سيسيتم تان ويندوز 98 يا ME داشته باشيد و گزينه NTFS را انتخاب كنيد، پس از اتمام مرحله نصب ويندوز و با اجراي وسندوز 98 يا ... ديگر به پارتيشن NTFS دسترسي نخواهيد داشت و اين درايو تنها از طريق ويندوز XP در دسترس شما قرار خواهد گرفت.
با توجه به توضيحات فوق نوع فرمت و قالب بندي سيستم را انتخاب كرده و كليد ENTER را فشار دهيد.
براي صرفنظر كردن از مرحله نصب مي توانيد كليد ESC را فشار دهيد.

پس از اين مرحله پنجره ديگري نمايان شده و سسيستم شما پس از مدتي Restart مي شود.

پس از راه اندازي سيستم شما نبايد كليدي را در هنگام نمايان شدن Press Any Key فشار دهيد و بايد مراحل نصب از طريق هارد انجام شود( بهتر است در اين مرحله وارد BIOS سيستم خود شده و آن را به حالت اول بازگردانيد) .
از اين قسمت فرايند اصلي نصب ويندوز با نمايان شدن شكل زير آغاز مي شود.
بطور معمول مدت زمان بالاي 50 دقيقه جهت نصب به شما نشان داده مي شود.
پس از اتمام مراحل Collecting information ، Dynamic Update ، Preparing installation به مرحله Installing Windows مي رسيم.
پنجره اي كه در اين قسمت ديده مي شود مربوط به تنظيمات Regional and Language Options مي باشد. در اين قسمت با انتخاب گزينه Customize و Details كشور و زبان خود را انتخاب كنيد ( ايران ، فارسي) . البته پس از انجام نصب و از طريق Control Panel نيز مي توان اين تغييرات را اعمال كرد. اگر مشكلي با اين قسمت داريد مي توانيد بدون اعمال تغييري گزينه Next را انتخاب كنيد.

در پنجره Personalize your Software نام خود را در قسمت Name و كلمه اي دلخواه به عنوان نام سازمان يا موسسه خود در قسمت Organaize وارد كنيد ( اين اسامي اختياري است و هر چيزي مي تواند باشد. مثلاً Home ).

در قسمت بعد شما بايد رمز يا سريالي كه براي نصب ويندوز XP مورد استفاده قرار مي گيرد را وارد كنيد.

پس از بررسي رمز وارد شده از طرف شما و در صورت صحيح بودن آن پنجره Computer Name and Administrator Password را مشاهده خواهيد كرد.
شما بايد در قسمت Computer Name يك نام دلخواه براي سيستم خود وارد كنيد.
در قسمت Administrator password رمز عبوري كه كاربر مدير سيستم براي ورود به آن نياز دارد را وارد كنيد. در قسمت Confirm نيز مجدداً اين كلمه را وارد كنيد.
در صورت تمايل مي توانيد رمزي در اين دو قسمت انتخاب نكنيد و آن را خالي رها كنيد.

در صفحه Date and Time Settings مي توانيد موقعيت جغرافيايي خود را انتخاب كنيد. از منوي آبشاري Time Zone ، گزينه Tehran را يافته و انتخاب كنيد.

مرحله بعد مربوط به تنظيمات كارت شبكه سيستم شماست. بر روي دكمه NEXT اين قسمت كليك كنيد تا از اين مرحله عبور كنيد.

در پنجره Workgroup or Computer Domain نيز تنظيم پيش فرض كه WORKGROUP است را تاييد كرده و با انتخاب گزينه NEXT اين مرحله را نيز به اتمام برسانيد.

تا اينجا مراحل اصلي نصب ويندوز به پايان رسيده و شما با شكلي همانند طرح زير مواجه خواهيد شد.

بسته به نوع درايور كارت گرافيك و اندازه بزرگنمايي مانيتورتان ممكن است با پيغامي همانند پيغام شكل زير مواجه شويد. در هر حال دكمه OK را در آن انتخاب كنيد.

به پنجره آبي رنگ Wellcome to Microsoft Windows وارد خواهيد شد. براي ادامه مراحل بر روي دكمه NEXT كليك كنيد.

گزينه No, not at this time را در پنجره Ready to Register انتخاب كنيد و سپس دكمه Next را در آن صفحه كليك كنيد.

همانطور كه در شكل زير مشاهده مي كنيد، در پنجره Who will use this computer شما مي توانيد نام پنج كاربري كه از سيستم استفاده مي كنند را وارد كنيد. البته وارد كردن تمامي اين فيلدها ضروري نيست و شما مي توانيد در قسمت Your Name تنها نام خود ( يا هر نام دلخواهي ) را وارد كرده و بقيه آنها را خالي رها كنيد. سپس دكمه NEXT را انتخاب كنيد.

در مرحله آخر و براي ورود به ويندوز دكمه Finish را در پنجره Thank you انتخاب كنيد.

نكات مهم :
- حتماً قبل از اتصال به اينترنت يك نسخه جديد از آنتي ويروس ها را بر روي سيستم خود نصب كنيد و پس از اتصال به اينترنت و در فواصل كوتاه مدت آن را بروز رساني كنيد.
- براي جلوگيري از ورود ويروسها و برنامه هاي مخرب همانند كرم بلستر قبل از اتصال به اينترنت بايد آخرين نسخه هاي Patch مربوط به ويندوز را كه در بازار وجود دارد بر روي سيستم تان نصب كنيد.
توجه اگه نميدونيد دارين چيكار ميكنيد اصلا به اين برنامه دست نزنيد، چون ممكنه برای هاردتون اتفاقی بیفته.
همان طور که مي دانيد، يک هاردديسک نو در ابتدا، داراي هيچ گونه پارتيشني نمي باشد و يا به اصطلاح مي گويند که هاردديسک «خام» مي باشد. براي پارتيشن بندي يک هاردديسک خام، نرم افزارهاي متفاوتي وجود دارد. اما يکي از ايده آل ترين آنها، برنامه معروف FDISK مي باشد. قبل از شروع بحث پارتيشن بندي، مي بايست يک درک کلي از يک هاردديسک داشته باشيد. به طور کلي اکثريت هاردديسکهاي پارتيشن بندي شده، داراي يک پارتيشن اوليه (Primary Partition)، يک پارتيشن افزوده شده (Extended Partition) و درايوهاي منطقي (Logical Drives) که درون پارتيشن Extended قرار دارند، مي باشد. شکل زير، يک هاردديسک پارتيشن بندي شده را که داراي موارد بالا مي باشد نشان مي دهد.
اجرا کردن برنامه FDISK براي اجراي برنامه FDISK، به يک ديسکت Startup ويندوز 98 يا ME احتياج داريد. بدين ترتيب که به وسيله ديسکت، بوت (Boot) شده تا کامپيوتر در محيط داس (DOS) بالا بيايد. پس از بوت شدن کامپيوتر به وسيله ديسکت Startup، عبارت FDISK را تايپ کرده و کليد Enter را فشار دهيد تا به محيط برنامه FDISK وارد شويد.
شروع کار با FDISK بعد از اجرا کردن FDISK، صفحه اي نمايان مي شود که حاوي يک پيام طولاني مي باشد. در انتهاي اين پيام، سوال زير پرسيده شده است
( Do you wish to enable large disk support ? (Y/N
در اين صفحه، حرف Y را تايپ کرده و کليد Enter را فشار دهيد تا به منوي اصلي برنامه FDISK برويد.
منوي اصلي برنامه FDISK منوي اصلي برنامه FDISK، شامل گزينه هاي زير مي باشد
Microsoft Windows 98
Fixed Disk Setup Program
(C) Copyright Microsoft Corp. 1983 - 1998
Current fixed disk drive: 1
Choose one of the following
1.Create DOS partition or logical DOS Drive
2.Set active partition
3.Delete partition of Logical DOS Drive
4. Display partition information
Enter choice: [1 ]
ايجاد پارتيشن Primary براي ايجاد کردن اين پارتيشن، در منوي اصلي برنامه، عدد 1 را وارد کرده و کليد Enter را فشار دهيد تا گزينه هاي زير نمايان شود
Create DOS Partition Or Logical DOS Drive
Current fixed disk drive: 1
Choose one of the following
1. Create Primary DOS Partition
2. Create Extended DOS Partition
3. Create Logical DOS Drive(s) in the Extended DOS Partition
Enter Choice: [1]
سپس دوباره عدد 1 را وارد کرده و کليد Enter را فشار دهيد. با انجام اين کار و پس از گذشت مدت زماني، پيغام زير به نمايش در مي آيد
Do you wish to use the maximum available size for a Primary DOS Partition and make the partition active (Y/N)...?
اين سوال به شما مي گويد که آيا مايل هستيد تمام فضاي هاردديسک را به پارتيشن Primary اختصاص داده و آن را فعال (Active) نماييد؟ مسلم است که همچين کاري براي يک هاردديسک با ظرفيت 40GB و يا بيشتر، غير معقول است. پس حرف N را تايپ کرده و کليد Enter را فشار دهيد تا پيغام زير نمايان شود
Total disk space is 38090 Mbytes (1 Mbyte = 1048576 bytes) Maximum space availabe for partition is 38090 Mbytes (100%) Enter partition size in Mbytes or percent of dik space (%) to create a Primary DOS Partition: [38090]
حال در اينجا، مي بايست مقدار فضايي را که مي خواهيد به پارتيشن Primary خود اختصاص دهيد را بر حسب مگابايت و يا درصد وارد کنيد. بعد از وارد کردن مقدار مورد نظر خود، کليد Enter را فشار دهيد. پس از ساخته شدن پارتيشن Primary، کليد ESC را بزنيد تا به منوي اصلي برنامه بازگرديد.
فعال کردن يک پارتيشن پارتيشن فعال در واقع همان پارتيشني است که فايلهاي مورد نياز براي بوت سيستم در آن وجود دارد. اين پارتيشن معمولا همان پارتيشن Primary که C نام دارد مي باشد. براي فعال کردن پارتيشن Primary ساخته شده، در منوي اصلي برنامه، عدد 2 و سپس کليد Enter را فشار دهيد. حال عدد 1 (اگر که مي خواهيد پارتيشن C شما فعال شود) را وارد کرده و کليد Enter را فشار دهيد تا پارتيشن C به عنوان پارتيشن فعال انتخاب شود. دکمه ESC را بزنيد تا به منوي اصلي برنامه بازگرديد.
ساخت پارتيشن Extended براي ساخت پارتيشن Extended، در منوي اصلي برنامه، عدد 1 و سپس کليد Enter را فشار دهيد. در صفجه ظاهر شده، عدد 2 و سپس کليد Enter را فشار دهيد تا پيغامي همانند پيغام زير نمايان شود
Total disk space is 38090 Mbytes (1 Mbyte = 1048576 bytes) Maximum space availabe for partition is 20180 Mbytes (53%) Enter partition size in Mbytes or percent of dik space (%) to create an Extended DOS Partition: [20180]
چنان چه مي خواهيد مابقي فضاي هاردديسک باقيمانده را نيز پارتيشن بندي کنيد، در اين صفحه کليد Enter را فشار دهيد. در اين صورت، تمامي فضاي باقيمانده به صورت پارتيشن Extended در خواهد آمد و ديگر، هيچ فضاي خامي، درون هاردديسک باقي نخواهد ماند. پس از ساخته شدن پارتيشن Extended، کليد ESC را فشار دهيد.
ساخت درايوهاي منطقي پس از اينکه پارتيشن Extended ساخته شد و شما کليد ESC را فشار داديد، FDISK به شما مي گويد که هيچ درايو منطقي ساخته نشده است و پيغام زير را نمايش مي دهد
Total Extended DOS Partition size is 20180 Mbytes (1 Mbyte = 1048576 bytes) Maximum space available for logical drive is 20180 Mbytes (100%) Enter logical drive size in Mbyte or percent of disk space (%): [20180]
حال مي توانيد درايوهاي منطقي خود را بسازيد. بدين منظور، حجم درايوهاي منطقي خود را وارد کرده و کليد Enter را فشار دهيد.
حذف پارتيشنها از هاردديسک براي حذف کردن پارتيشنهاي ساخته شده در يک هاردديسک، ابتدا مي بايست درايوهاي منطقي، سپس پارتيشن Extended و در نهايت پارتيشن Primary را حذف نمود. براي حذف درايوهاي منطقي از يک هاردديسک، در منوي اصلي برنامه FDISK، عدد 3 و سپس کليد Enter را فشار دهيد تا منوي زير نمايان شود
Delete DOS Partition Or Logical DOS Drive
Current fixed disk drive: 1
Choose one of the following
1. Delete Primary DOS Partition
2. Delete Extended DOS Partition
3. Delete Logical DOS Drive(s) in the Extended DOS Partition
4. Delete Non-DOS Partition
در اين منو، عدد 3 را تايپ کرده و کليد Enter را فشار دهيد تا صفحه اي نمايان شود. در اين صفحه، ليستي از درايوهاي منطقي به همراه نام آنها، به نمايش در آمده است و در انتهاي اين صفحه، پيغام زير نوشته شده است
Total Extended DOS Partition size is 20180 Mbytes (1 Mbyte = 1048576 bytes)
WARNING! Data in a deleted Logical DOS Drive will be lost.
What drive do you want to delete............................................................? [ ]
در اين صفحه، حرف درايو منطقي اي که مي خواهيد آن را پاک نماييد، وارد کنيد (به عنوان مثال E). سپس کليد Enter را فشار دهيد. حال برنامه FDISK از شما، نام پارتيشن (Lable) را مي خواهد. نام پارتيشن را وارد کرده و کليد Enter را فشار دهيد. در اين لحظه، FDISK از شما سوالي مبني بر اينکه آيا مي خواهيد پارتيشن را پاک نماييد يا خير، مي پرسد. حرف Y را تايپ کرده و کليد Enter را فشار دهيد تا درايو منطقي مورد نظر شما پاک شود. پس از پاک کردن تمامي درايوهاي منطقي، نوبت به پاک کردن پارتيشن Extended مي رسد. براي پاک کردن پارتيشن Extended، در منوي اصلي برنامه FDISK، عدد 3 را تايپ کرده و کليد Enter را فشار دهيد. سپس عدد 2 را تايپ کنيد و کليد Enter را فشار دهيد تا پيغام زير نمايان شود
Total disk space is 38090 Mbytes (1 Mbyte = 1048576 bytes )
WARNING! Data in the Extended DOS Partition will be lost.
Do you wish to continue (Y/N)? ......................................[N]
در اين صفحه، حرف Y را تايپ کرده و سپس کليد Enter را فشار دهيد تا پارتيشن Extended پاک شود.
توجه اگه نميدونيد دارين چيكار ميكنيد اصلا به اين برنامه دست نزنيد، چون ممكنه برای هاردتون اتفاقی بیفته
برنامه WinZip یکی از مفیدترین برنامه های نوشته شده برای ویندوز است که به کاربران امکان میدهد تا بتوانند فایلهایشان را برای آرشیو یا بایگانی بمقدار بسیار زیاد کوچک کنند. به جرات میتوانم بگویم که هر کامپیوتر حاوی ویندوز به یک نمونه WinZip نیاز دارد.
هدف از آرشیو کردن فایلهای کامپیوتری میتواند گرفتن بک آپ، انتقال فایل به کامپیوتری جدید و یا ذخیره فایل در جایی امن بدور از خود کامپیوتر باشد.
برنامه WinZip دو ویزارد (برنامه ساده به همراه راهنما برای اجرا) ارائه کرده است که عبارتند از WinZip Wizard و WinZip Classic.
اگر در استفاده از کامپیوتر و ویندوز تازه کار هستید WinZip Wizard را بکار بگیرید که طی چند مرحله فایلها را برایتان زیپ میکند و یا فایلهای زیپ را باز مینماید. اما اگر خبره کامپیوتر هستید و با ویندوز احساس راحتی میکنید، پیشنهاد من استفاده از WinZip Classic میباشد که امکانات بیشتری را در اختیارتان قرار میدهد..
در هرصورت، هرکدام را که انتخاب نمائید میتوانید براحتی به نمونه دیگر تغییر حالت دهید.
اولین اجرا
وقتی برای اولین بار وینزیپ را اجرا میکنید با چند صفحه تنظیم روبرو میشوید. مراحل زیر را طی کنید تا وینزیپ تنظیم شود.
وینزیپ در اولین اجرا، صفحه ای را بشما نشان میدهد که نام WinZip Setup در بالای آن دیده میشود. در این صفحه روی Next کلیک کنید. سپس صفحه قبول مجوز (License Agreement) ظاهر میشود که روی دکمه Yes کلیک کنید. بعد از آن صفحه Quick Start ظاهر میشود، روی Next کلیک کنید. در این مرحله صفحه ای ظاهر میشود که برای تنظیم وینزیپ است که بشما میگوید وینزیپ در چه حالتی Wizard یا Classic اجرا خواهد شد.
انتخاب Wizard را انجام دهید.
در ابتدا بهتر است انتخاب Wizard را انجام دهید. حال روی Next کلیک کنید تا دیالوگ باکس Select Activity ظاهر شود. در این باکس جدید تعداد سه انتخاب پیش رویتان قرار دارد که عبارتند از:
1. Unzip or install from an existing Zip file
2. Updating an existing Zip file
3. Create a new Zip file
این تمام کاری است که در این ویزارد میتوانید انجام دهید. انتخاب اول برای باز کردن (Unzip) یک فایل زیپ و ذخیره محتویات آن است. انتخاب دوم به شما امکان میدهد تا فایلهایی را به یک فایل زیپ موجود اضافه کنید. انتخاب آخر باعث میشود تا بتوانید یک فایل زیپ جدید درست کنید. اول یکی از این انتخابها را انجام دهید سپس روی Next کلیک کنید. قابل ذکر است که در همین صفحه انتخابهای دیگری نیز دیده میشود که عبارتند از: WinZip Classic که به شما اجازه میدهد تا به اینترفیس Classic بروید. Help که سیستم راهنمای وینزیپ را برایتان فعال میسازد. Close که دیالوگ باکس را بسته و در صورت نیاز به شما اجازه میدهد تا اینترفیس شروع برنامه را عوض کنید.
باز کردن یک فایل زیپ
اگر انتخاب Unzip an Existing Zip file را انجام داده و روی Next کلیک کنید دیالوگ باکس Select Zip File را خواهید دید.
در اینجا تمام فایلهای زیپ که بصورت پیش فرض در Favorite Zip ذخیره میشوند را میبینید. این محل معمولا در My Documents قرار دارد. اگر فایلی که به دنبالش هستید در این محل نبود روی دکمه Search کلیک کنید تا کادر جستجوی وینزیپ بنام WinZip Search ظاهر شود. این کادر جستجو بشما امکان میدهد تا بتوانید هارددیسکهای موجود در کامپیوتر، فلدرهای موجود در Favorite Zip و نهایتا هر نوع دیسک در کامپیوتر را بگردید. وقتی فایل مورد نظرتان پیدا شد آنرا های لایت (انتخاب) کنید و روی Next کلیک نمائید. با این کار وینزیپ آدرس جایی که میخواهد فایل را برایتان باز کن نشان میدهد که میتوانید این محل را به کمک Select different folder عوض نمائید. در این هنگام دو انتخاب دیگر را نیز میبینید که عبارتند از:
1. Overwrite matching files automatically
2. Display file icons after unzipping
انتخاب اول به ویزارد میگوید که هر فایل همنامی را در داخل فلدر و هنگام باز کردن فایل زیپ، رونویسی کند. دومین انتخاب مشخص میکند که ویزارد بلافاصله دیرکتوری که فایلها در آن باز میشوند را باز کند. برای شروع بازکردن فایل روی دکمه Unzip Now کلیک کنید.
برای آنکه یک فایل زیپ موجود را بروز کنید انتخاب Updating an existing Zip file را انجام دهید. در این مرحله میتوانید به کمک Add files و Add folders اقدام به افزودن فایل یا فلدر به این فایل زیپ نمائید. نهایتا روی دکمه Zip Now کلیک کنید تا نهایتا کادر Zip Completed ظاهر شود.
اما برای ایجاد یک فایل زیپ جدید انتخاب Create a new Zip file را انجام دهید و نام فایل زیپ را تایپ کنید. وینزیپ معمولا فایل زیپ جدید را در فلدر My Documents میسازد مگر آنکه محل دیگری را برایش تعریف کنید. دکمه Browse برای اینکار بشما کمک میکند. سپس باید فایلها یا فلدرهایی که باید در این فایل زیپ قرار گیرند را انتخاب کنید. دکمه های Add files و Add folders این انتخاب را پیش رویتان قرار میدهند. نهایتا روی دکمه Zip Now کلیک کنید.
تا اینجای مطلب پیرامون Wizard صحبت کردم و اکنون کمی درباره اینترفیس Classic برای افراد باتجربه با ویندوز میگویم.
با کلیک روی دکمه WinZip Classic میتوانید به اینترفیس کلاسیک وارد شوید. در این قسمت امکانات بیشتری در اختیار شما قرار دارد که عملکرد آنها را به اختصار برایتان شرح میدهيم.
در بالای کادر این اینترفیس چندین آیکون با قابلیتهایی چند وجود دارد.
New بشما امکان میدهد تا یک فایل آرشیو جدید ایجاد کنید.
Open فایل آرشیو موجود را باز میکند.
Favorites دیالوگ باکس فلدرهای زیپ Favorites را نشان میدهد.
Add بشما امکان میدهد تا فایلهایی را به آرشیو موجود اضافه کنید.
Extract باعث میشود تا بتوانید از آرشیو موجود فایلهایی را باز کنید.
View محتویات یک فایل آرشیو را نشان میدهد.
Wizard میتواند شما را به اینترفیس Wizard ببرد.
توجه اگه نميدونيد دارين چيكار ميكنيد اصلا به اين برنامه دست نزنيد، چون ممكنه تمام اطلاعات داخل هارد ديسكتون از بين بره.
|
هارد ديسك يا هارددرايو از اصلي ترين و سريعترين راههاي ذخيره سازي و دسترسي به اطلاعات و داده ها مي باشد . امروزه همه كامپيوترها داراي درايو هارد براي ذخيره سازي اطلاعات و يا نصب سيستم هاي عامل مي باشند . هارد ديسك از چند بخش عمده ي ؛ صفحه هاي ديسك ، هد و بازوي نگهدارنده ي آن ، شاسي يا پايه و قاب اصلي ، چرخاننده هد ، كنترلر هارد و موتور چرخاننده هارد ديسك . به طور كلي نوشتن و يا خواندن اطلاعات با كمك و همكاري اين مجموعه امكان پذير مي باشد ، ولي محل اصلي ذخيره سازي اطلاعات همان صفحات دايره اي شكل مي باشند كه برروي هم و با اندكي فاصله چيده شده اند . اين صفحه ها توسط موتور چرخاننده هارد ديسك با سرعت زياد ( 5400 يا 7200 دور در دقيقه RPM ) مي چرخند و امكان دستيابي به اطلاعات در نقاط مختلف صفحه را به كمك كنترلر هدها به نوكهاي خواننده يا نويسنده اطلاعات مي دهند . هر يك از صفحات هارد شامل مؤلفه هاي زير مي باشد : تراك ها كه عبارت است از يك دايره نازك كامل بر روي هر صفحه ، سكتورها كه به بخش كوچكي از تراك مي گويند و سيلندرها كه به مجموعه تراكهاي هم قطر برروي هر صفحه مي گويند . با توجه به اينكه براي خواندن اطلاعات از روي ديسك كه در حقيقت بر روي سكتورها نوشته شده است و هر سكتور در داخل تراكها قرار دارد و هارد ديسك بايد يك يا چند دور كامل بزند و از طرفي در صورتي كه اطلاعات بر روي هارد به صورت پراكنده وجود داشته باشد ( كه در اغلب موارد به دليل دفراگ نشدن هارد چنين است ) نياز است كه هد چندين و چند بار جابجا شده و هارد ديسك نيز به دور خود بچرخد . محدود نمودن اين محوطه يا به بخشهاي كوچك تقسيم نمودن آن نه تنها دسترسي به اطلاعات را سريعتر مي نمايد بلكه از استهلاك سريع هارد ديسك نيز جلوگيري مي كند ، بعلاوه موجبات طبقه بندي اطلاعات و نصب چندين سيستم عامل بر روي يك هارد ديسك را فراهم مي كند و … . براي راحتي تصور پارتيشن بندي هارد ديسك مي توانيد يك كيك تولد دايره اي شكل را مجسم كنيد كه آن رابا چاقو تكه تكه مي كنيد تا به هركسي يك تكه از آن را بدهيد . اين عمل بر روي هارد ديسك توسط برنامه هاي پارتيشن بندي از جمله PartitionMagic انجام مي شود . نكته : در ابتداي كار توجه شما را به يك نكته اساسي جلب مبكنم و آن تفاوت بين نرم افزار PartitionMagic و Fdisk ميباشد.در اين باره بايد گفت جدا از پوشته گرافيكي و جذاب پارتيشن مجيك و امكانات اضافه و خلاق آن ، مهمترين تفاوت بين اين دو برنامه در اين است كه Fdisk همواره قبل از نصب سيستم عامل وارد معركه شده و اقدام به پارتيشن بندي ميكند.اما PartitionMagic از آنجايي كه يك برنامه تحت ويندوز محسوب ميشود طبيعتا پس از نصب ويندوز بر روي سيستم نصب شده و ميتواند كليه نياز هاي شما را در رابطه با مديريت و پارتيشن بندي هارد ديسك به انجام برساند.ضمنا در Fdisk همه چيز بصورت دستي بوده و در واقع اين شما هستيد كه پس از پارتيشن بندي توسط Fdisk مي بايست كامپيوتر را بوت كرده و سپس عمليات مربوط به فرمت كردن كليه پارتيشن هاي ايجاد شده را تك تك انجام دهيد.در حالي كه در پارتيشن مجيك ، پس از تعييد نهايي ( Apply ) و آغاز مرحله شروع عمليات ،كلا سيستم وزمام و اختيار آن در اختيار پارتيشن مجيك قرار گرفته و كليه امور مربوط به راه اندازي مجدد كامپيوتر بطور كل، پروسه عمليات شامل فرمت سيستم و غيره تماما توسط پارتيشن مجيك انجام گرفته و شما صرفا ناظر انجام مراحل عمليات هستيد و نه چيزي بيشتر! براي نصب PartitionMagic 8.0 به موارد ذيل نياز داريد : الف) حداقل 70 مگابايت فضا خالي بر روي هارد ديسك ب) سي دي رام ( هر سرعتي ) ج) دو عدد فلاپي ديسكت براي ايجاد ريسك ديسك در صورت نياز ( اين دو عدد فلاپي كه در پايان نصب نرم افزار ساخته مي شود به عنوان ديسكتهاي BootAble براي پارتيشن بندي بدون داشتن سيستم عامل بر روي هارد ديسك مي باشد ) د) VGA با رزولوشن 800 x 600 pixels هـ) سيستم عامل ويندوز ، با شرايط زير : سيستم هاي عامل Windows 95b - Windows 98 SE Windows Me – Windows NT 4.0 - با حداقل حافظه يا رم32 MB* Pentium/ و پردازنده 150 MHz سيستم عامل Windows XP - Windows 2000 Professional با حداقل رم 128MB و پردازنده Pentium/233MHZ ( حداقل رم براي ويندوز 2000 به ميزان 64MB ) در صورتي كه از سي دي BootAble اورجينال PartitionMagic 8.0 يا از فلاپي BootAble آن استفاده مي كنيد شما براحتي مي توانيد تحت هر سيستم عاملي از اين نرم افزار استفاده نماييد . براي ساختن فلاپي ديسكت بوت ، مي توانيد در هنگام نصب نرم افزار با پاسخ مثبت به درخواست برنامه براي ساختن ديسكت بوت موافقت نماييد يا اينكه بعد از نصب از طريق منوي Start _ Programs _ PowerQuest PartitionMagic 8.0 _ PartitionMagic 8.0 Tools _ Create Rescue Disks . اين كار را انجام دهيد . اما اگر ويندوز نداريد در اين صورت در محيط Command Prompt در داخل دايركتوري English\DOSMAKE فرمان MAKEDISK A: را صادر كنيد . ![]() قبل از استفاده از برنامه لازم است نكاتي زير را مدّ نظر قرار دهيد : 1ـ قبل اجراي برنامه كليه برنامه فعال خود را ببنديد و ذخيره سازي هاي خود را انجام دهيد . 2ـ از اطلاعات مهم خود ذخيره و پشتيبان بگيريد زيرا امكان از دست دادن اطلاعات وجود دارد . 3ـ از عدم وجود برنامه هاي Scheduled Tasks يا برنامه هاي TSR نظير Screen Saver يا همان برنامه هايي كه در زمان مشخص اجرا مي شوند مطمئن شده و يا آنها را غير فعال نماييد . 4ـ حتماًديسكت بوت بسازيد . 5ـ در صورتي كه وسط برنامه برق قطع شود و يا كامپيوتر به هردليلي خاموش يا Reset شود ممكن است هارد ديسك شما لطمات جبران ناپذيري ببيند و جدول پارتيشن آن به طور كلي پاك شود . 6ـ در هنگام استفاده بي نهايت دقت كنيد قبل از اجراي تغييرات ( Apply ) كاملاً از اقدامات انجام شده مطمئن شويد . پس از ورود به برنامه پنجره اصلي آن هويدا مي شود : اين پنجره به دو صورت ظاهر مي شود ؛ يكي پنجره اي كه براي برنامه اصلي كه تحت ويندوز اجرا شده است ظاهر مي شودو ديگري پنجره اي كه بواسطه استارت كامپيوتر با ديسكت بوت Partition Magic ظاهر مي شود . در واقع وقتي كه با ديسكت بوت ، كامپيوتر خود را لود مي كنيد پنجره شماره دو ظاهر مي شود اين پنجره امكانات كمتري نسبت به پنجره اصلي برنامه دارد اما مي توان اكثر كارهاي اساسي را با آن انجام داد . چون محتويات اين پنجره در پنجره اصلي برنامه نصب شده تحت ويندوز وجود دارد ، ما همان پنجره اصلي را براي شما توضيح مي دهيم . مطمئناً پس از يادگيري آن ، اين دانسته ها را نيز مي توانيد در باره پنجره اي كه در هنگام بوت با فلاپي ظاهر مي شود و همچنين گزينه هايي كه در هنگام كليك راست بر روي پارتيشن ها و يا نام ديسك (ها) هويدا مي شود نيز به كار ببريد . پنجره اصلي برنامه شامل تمام تولبار و شورتكاتها و تسك ها يا وظايف و نقشه ديسكها و ليستي از پارتيشنهاي موجود در ديسك انتخاب شده مي باشد . اگر كامپيوتر شما داراي دو هاردديسك باشد در هر زمان مي توانيد با انتخاب يكي مديريت مربوط به آن هارد ديسك را انجام دهيد. در بالاي صفحه منوبارها و تولبارها قرار دارند . در بخش ديسك مپ ( Disk Map ) شما مي توانيد ميزان فضاي اشغال شده توسط هر پارتيشن را به طور تقريبي ببينيد كه هر يك از آنها در صورت اختلاف بين سيستم فايلي آنها به رنگي متفاوت با ديگري ديده مي شود . اگر هاردديسك كامپيوتر شما علاوه بر پارتيشن اوليه داراي پارتيشن گسترده ( Extended ) نيز باشد درايوهاي منطقي ( Logical ) نيز در داخل آن مشخص خواهد شد . ( در يك پارتيشن بندي عادي هارد ديسك داراي يك پارتيشن اوليه كه همان درايو C است و معمولاً اين درايو به صورت اكتيو نيز مي باشد و يك پارتيشن گسترده ( Extended ) مي باشد كه شامل پارتيشن هاي منطقي بوده و به نامهاي D و E و … شناخته مي شوند .) در بخش ليست پارتيشنها ، تعداد پارتيشنهاي موجود ديسك انتخاب شده را با توضيحات كامل تر مي بينيد . علامت ستاره در بعضي از پارتيشنها دالّ بر اين است كه آن پارتيشن ، داراي يكي از شرايط زير است : 1ـ يا پارتيشن گسترده است . ( Extended ) 2ـ يا پارتيشن مخفي است . ( Hidden ) {پارتيشن هاي مخفي پارتيشنهايي هستند كه نام درايو ( Drive letter ) ندارند و كاربران نمي توانند به آن دسترسي داشته باشند. البته در ويندوز ايكس پي و 2000 حرفه اي اين پارتيشنها مي توانند نام درايو بگيرند . تمام پارتيشنها بجز پارتيشن اكتيو مي توانند مخفي شوند } 3ـ يا پارتيشني است كه سيستم فايل آن توسط سيستم عامل فعال پشتيباني نمي شود . به عنوان مثال اگر برنامه تحت ويندوز 98 اجرا شده باشد پارتيشن هايي كه سيستم فايل آنها NTFS يا EXT2 , 3 مي باشند ستاره دار خواهند بود . 4ـ يا اينكه بخشي از هارد ديسك است كه هنوز پارتيشن بندي نشده است . در بخش Partition Operation شما مي توانيد اعمال مربوط به پارتيشن منتخب را انجام دهيد . بخش پايين پنجره اصلي Legend ها را مي بينيد كه راهنماي خوبي براي رنگ نوع سيستم فايل پارتيشنها مي باشد . تمام اين بخشها و گزينه ها بجز منوي اصلي برنامه را مي توانيد از طريق منوي View از پنجره اصلي برداشته و يا اضافه نماييد . در منتهي اليه پنجره اصلي بخش Status Bar را مي بينيد كه با عبور ماوس از روي هر گزينه اي توضيحي درباره آن گزينه در اين قسمت ظاهر مي شود . با توجه به اينكه تولبارها ميانبرهايي براي گزينه هاي داخل منوهاي اصلي مي باشند و از طرفي با كمي مكث بر روي هر تولباري نام مربوط به آن تولبار به وسيله يك تول تيپ ظاهر مي شود لذا براي جلوگيري از توضيح اضافي در مورد تولبارها خودداري مي گردد و صرفاً زير منوها توضيح داده مي شوند و به تبع آن مسلماً شما عزيزان با تولبارها نيز آشنا خواهيد شد . ـ منوي General : ( اولين منو از سمت چپ ) Apply Changes ( Ctrl + A ) با انتخاب اين گزينه تمام كارهايي كه انجام داده ايد اعمال مي گردد ، البته در صورتيكه به پرسش برنامه پاسخ مثبت دهيد . در اغلب بخشها برنامه از ما پرسش براي تأييد اقدامي كه مي خواهيم انجام گردد مي پرسد تا از اقدام ما مطمئن گردد . Undo Last Change ( Ctrl +z) آخرين عمل انجام شده را بر مي گرداند . Discard All Changes ( Ctrl + D) تمام اعمال انجام شده را بر مي گرداند . ( انگار هيچ اقدامي صورت نگرفته است ) البته اين دو مورد اخير زماني امكان پذير است كه گزينه Apply Changes انجام نشده باشد . Pereferences ![]() تيك مربوط به Allow 64K FAT Clusters for Windows NT/Windows 2000/XP هر چند كه خود برنامه هم آن را پيشنهاد نكرده است اجازه مي دهد كه ما پارتيشنهايي با كلاسترهاي 64 KB درست كنيم كه در اينصورت بنا بر توضيح خود برنامه در ويندوزهاي NT , 2000 , XP قابل دسترسي مي باشد . |
حجم عظيم ويروس ها، کرم ها، ايرادات نرم افزارها و تهديدهاي ناشي از آنها، نرم افزارهاي ضدويروس را تبديل به يکي از ابزارهاي لازم براي همه کامپيوترها نموده است. در صورت آلوده شدن يک کامپيوتر به ويروس بسته به نوع آن ممکن است مصائب مختلفي براي سيستم کامپيوتري بوجود آيد که در پاره اي موارد جبران آن ها هزينه هاي زيادي را تحميل مي کند. آسيب هاي بعضي از ويروس ها به گونه اي است که آثار سوء آن ها را به هيچ وجه نمي توان از بين برد. مستقل از نوع ويروسي که بايد با آن مقابله شود نياز به برنامه هاي ضد ويروس همواره وجود دارد و در شرايطي که محصولات ضد ويروس متنوعي توليد شده اند، انتخاب نرم افزار مناسب دغدغه کاربران مي باشد.

ويروس چيست؟
ويروس هاي کامپيوتري برنامه هايي هستند که مشابه ويروس هاي بيولوژيک گسترش يافته و پس از وارد شدن به کامپيوتر اقدامات غيرمنتظره اي را انجام مي دهند. با وجودي که همه ويروس ها خطرناک نيستند، ولي بسياري از آنها با هدف تخريب انواع مشخصي از فايل ها، برنامه هاي کاربردي و يا سيستم هاي عامل نوشته شده اند.
ويروس ها هم مشابه همه برنامه هاي ديگر از منابع سيستم مانند حافظه و فضاي ديسک سخت، توان پردازنده مرکزي و ساير منابع بهره مي گيرند و مي توانند اعمال خطرناکي را انجام دهند به عنوان مثال فايل هاي روي ديسک را پاک کرده و يا کل ديسک سخت را فرمت کنند. همچنين يک ويروس مي تواند مجوز دسترسي به دستگاه را از طريق شبکه و بدون احراز هويت فراهم آورد.
براي اولين بار در سال ۱۹۸۴ واژه «ويروس» در اين معنا توسط فرد کوهن در متون آکادميک مورد استفاده قرار گرفت. در اين مقاله که «آزمايشاتي با ويروس هاي کامپيوتري» نام داشت نويسنده دسته اي خاص از برنامه ها را ويروس ناميده و اين نام گذاري را به لئونارد آدلمن نسبت داده است. البته قبل از اين زمان ويروس ها در متن داستان هاي عملي و تخيلي ظاهر شده بودند.
انواع ويروس
انواع ويروس هاي رايج را مي توان به دسته هاي زير تقسيم بندي نمود:
boot sector :
boot sector اولين Sector بر روي فلاپي و يا ديسک سخت کامپيوتر است. در اين قطاع کدهاي اجرايي ذخيره شده اند که فعاليت کامپيوتر با استفاده از آنها انجام مي شود. با توجه به اينکه در هر بار بالا آمدن کامپيوتر Boot sector مورد ارجاع قرار مي گيرد، و با هر بار تغيير پيکربندي کامپيوتر محتواي boot sector هم مجددا نوشته مي شود، لذا اين قطاع مکاني بسيار آسيب پذير در برابر حملات ويروس ها مي باشد.
اين نوع ويروس ها از طريق فلاپي هايي که قطاع boot آلوده دارند انتشار مي يابند. Boot sector ديسک سخت کامپيوتري که آلوده شود توسط ويروس آلوده شده و هر بار که کامپيوتر روشن مي شود، ويروس خود را در حافظه بار کرده و منتظر فرصتي براي آلوده کردن فلاپي ها مي ماند تا بتواند خود را منتشر کرده و دستگاه هاي ديگري را نيز آلوده نمايد. اين گونه ويروس ها مي توانند به گونه اي عمل کنند که تا زماني که دستگاه آلوده است امکان boot کردن کامپيوتر از روي ديسک سخت از بين برود.
اين ويروس ها بعد از نوشتن بر روي متن اصلي boot سعي مي کنند کد اصلي را به قطاعي ديگر بر روي ديسک منتقل کرده و آن قطاع را به عنوان يک قطاع خراب (Bad Sector) علامت گذاري مي کند.
Macro viruses:
اين نوع ويروس ها مستقيما برنامه ها را آلوده نمي کنند. هدف اين دسته از ويروس ها فايل هاي توليد شده توسط برنامه هايي است که از زبان هاي برنامه نويسي ماکرويي مانند مستندات Exel يا Word استفاده مي کنند. ويروس هاي ماکرو از طريق ديسک ها، شبکه و يا فايل هاي پيوست شده با نامه هاي الکترونيکي قابل گسترش مي باشد.
ويروس تنها در هنگامي امکان فعال شدن را دارد که فايل آلوده باز شود، در اين صورت ويروس شروع به گسترش خود در کامپيوتر نموده و ساير فايل هاي موجود را نيز آلوده مي نمايد. انتقال اين فايل ها به کامپيوتر هاي ديگر و يا اشتراک فايل بين دستگاه هاي مختلف باعث گسترش آلودگي به اين ويروس ها مي شود.
File infecting viruses:
فايل هاي اجرايي (فايل هاي با پسوند .exe و .com) را آلوده نموده و همزمان با اجراي اين برنامه ها خود را در حافظه دستگاه بار نموده و شروع به گسترش خود و آلوده کردن ساير فايل هاي اجرايي سيستم مي نمايند. بعضي از نمونه هاي اين ويروس ها متن مورد نظر خود را به جاي متن فايل اجرايي قرار مي دهند.
ويروس هاي چندريخت(Polymorphic):
اين ويروس ها در هر فايل آلوده به شکلي ظاهر مي شوند. با توجه به اينکه از الگوريتم هاي کدگذاري استفاده کرده و ردپاي خود را پاک مي کنند، آشکارسازي و تشخيص اين گونه ويروس ها دشوار است.
ويروس هاي مخفي:
اين ويروس ها سعي مي کنند خود را از سيستم عامل و نرم افزارهاي ضدويروس مخفي نگه دارند. براي اين کار ويروس در حافظه مقيم شده و حائل دسترسي به سيستم عامل مي شود. در اين صورت ويروس کليه درخواست هايي که نرم افزار ضدويروس به سيستم عامل مي دهد را دريافت مي کند. به اين ترتيب نرم افزارهاي ضدويروس هم فريب خورده و اين تصور به وجود مي آيد که هيچ ويروسي در کامپيوتر وجود ندارد. اين ويروس ها کاربر را هم فريب داده و استفاده از حافظه را به صورت مخفيانه انجام مي دهند.
ويروس هاي چندبخشي
رايج ترين انواع اين ويروس ها ترکيبي از ويروس هاي boot sector و file infecting مي باشد. ترکيب انواع ديگر ويروس ها هم امکان پذير است.
برخي از محققين اسب هاي تروا(Trojan)، کرم ها و بمب هاي منطقي را در دسته ويروس ها قرار نمي دهند ولي واقعيت اين است که اين برنامه ها هم بسيار خطرناک بوده و مي توانند خساراتي جدي به سيستم هاي کامپيوتري وارد نمايند.
اسب هاي تروا تظاهر مي کنند که کاري خاص را انجام مي دهند ولي در عمل براي هدف ديگري ساخته شده اند، به عنوان مثال برنامه اي که وانمود مي کند که يک بازي است ولي در واقع اجازه دسترسي از راه دور يک کاربر به کامپيوتر را فراهم مي آورد.کرم ها برنامه هايي هستند که مشابه ويروس ها توان تکثير کردن خود را دارند، ولي برعکس آنها براي گسترش خود نياز به برنامه هايي ديگر ندارند تا آنها را آلوده کرده و تحت عنوان فايل هاي آلوده اقدام به انتقال و آلوده کردن دستگاه هاي ديگر نمايند. کرم ها معمولا از نقاط آسيب پذير برنامه هاي e-mail براي توزيع سريع و وسيع خود استفاده مي نمايند.
بمب هاي منطقي برنامه هايي هستند که در زمان هايي از قبل تعيين شده؛ مثلا يک روز خاص؛ اعمالي غير منتظره انجام مي دهند. اين برنامه ها فايل هاي ديگر را آلوده نکرده و خود را گسترش نمي دهند.
علي رغم تنوع انواع برنامه هاي مخرب، برنامه هاي قوي ضد ويروس مي توانند نسخه هاي مختلف آنها را شناسايي و از بين ببرند. در ادامه اين متن براي سادگي به همه انواع اين برنامه ها عنوان عمومي ويروس اطلاق مي شود.

نرم افزار PartitionMagic 8.0 توليد شركت PowerQuest مي باشد و يكي از قدرتمند ترين و مطمئن ترين نرم افزارها و بهترين آنها براي پارتيشن بندي هارد ديسك مي باشد . با اين نرم افزار شما به راحتي مي توانيد حتي با وجود داشتن اطلاعات بر روي هارد ديسك و بدون از بين رفتن اطلاعات اقدام به ايجاد تغييرات در پارتيشن بندي هارد ديسك يا هارد ديسكهاي كامپيوترخود از قبيل موارد زير نماييد .


پارتيشنها ندارد . مهمترين كاري كه انجام مي دهد اين است كه در صورتيكه پارتيشني ( درايوي ) كم يا زياد گردد مشخصاً برنامه هايي كه در آن درايو با نام مشخص نصب شده اند توسط سيستم عامل قابل دسترسي نخواهند بود . زيرا يا درايو جديدي به مجموعه درايوها اضافه شده است و يا درايوي كم شده است بنابراين نام بعضي از درايو ها تغيير يافته است . اصلاح اين آدرسها توسط Drive Mapper انجام شده و آدرس اخير به آن داده مي شود . به عنوان مثال درايو سي دي رام شما G:\ مي باشد . اگر شما پارتيشني به هاردديسك خود اضافه نماييد مسلماً درايو CD_ROM شما H:\ خواهد شد . برنامه هايي كه از درايو CD_ROM براي استفاده مي كنند و يا سيستم عامل براي تغذيه فايلهاي سيستمي خود هنگام نصب برنامه هاي جديد از درايو مربوط مي خواهد حتماً بايد آدرس آنها تعويض شود و اين كار سنگين توسط Drive Mapper انجام مي گردد و يا مثال ديگر اينكه . فرضاً شما تعدادي از برنامه ها را در درايو E: نصب نموده ايد و از طرفي درايو D: را با برنامه PartitionMagic به قسمت تقسيم نموده ايد (Split ). با اين كار نام درايو E: به F: تبديل مي شود و برنامه هاي نصب شده در اين درايو توسط سيستم عامل در آدرس درايو E:\… قابل دسترسي نخواهد بود . بازسازي و بروز آوري اين آدرسها توسط Drive Mapper انجام مي شود . 
