آموزش کامپیوتر

آموزش تصويري نصب ويندوز XP

sa-nooran — Tue, 17 Jul 2007 10:17:28 GMT

براي نصب ويندوز XP دو شيوه وجود دارد. در حالت اول ممكن است شما در سيستمتان نسخه هاي ديگري از ويندوز را نصب كرده باشيد. در اين حالت با قرار دادن سي دي ويندوز XP مي توانيد شروع به نصب اين برنامه بكنيد. در حالت دوم كه ما در اينجا به توضيح جامع آن مي پردازيم يا در سيستم تان از قبل ويندوز نصب نشده است يا دچار مشكل شده و قابل اجرا نيست يا اينكه شما مي خواهيد خودتان كنترل كامل بر روي فرايند نصب اعمال كنيد.

در اين وضعيت شما بايد ابتدا سيستم را از طريق CD-ROM راه اندازي كنيد. بسته به نوع سيستم تان بايد درايو راه انداز سيستم خود را از هارد به CD-ROM تغيير دهيد.

در Mother Board هاي جديد گزينه اي با نام Boot وجود دارد كه مي توانيد آن را انتخاب كنيد . سپس با فلش هاي جهت دار بر روي گزينه اول رفته و كليد Enter را فشار دهيد. از ليست نمايان شده CD-ROM را انتخاب كنيد . برخي از Mother Board ها در اين قسمت نام CD-ROM شما را نشان مي دهند. مثلاً اگر شما از مدل ASUS استفاده مي كنيد اين نام را مشاهده خواهيد كرد. در صورتي كه در گزينه هاي پائيني نام CD-ROM شما انتخاب شده است مي توانيد با استفاده از كليد هاي “+” يا “-“ صفحه كليد ترتيب قرار گيري آنها را تغيير دهيد. توجه داشته باشيد كه براي نصب ويندوز حتماً بايد CD-ROM در اولين گزينه قرار گيرد.

در سيستم هاي قديمي تر Boot سيستم اصولاً در حالت A/C قرار دارد كه بايد به CD-ROM تغيير كند.

پس از اعمال اين تغييرات كليد F10 را فشار داده و با انتخاب گزينه Y تغييرات اعمال شده را ذخيره كنيد.

سيستم را مجدداً Restart كنيد و پس از نمايان شدن كليد Press any Key … يكي از كليد هاي صفحه كليد را فشار دهيد تا سيستم از طريق سي دي Boot شود .

برنامه شروع به كپي فايلهاي مورد نياز خود مي كند.

سپس مطابق شكل زير با پنجره اي با سه گزينه مواجه خوايد شد كه با فشار دادن كليد ENTER ويندوز شروع به نصب مي كند.

فشردن كليد R در سيستم باعث مرمت و بازسازي اطلاعات ويندوز قبلي شما مي شود( اين گزينه براي مواردي استفاده مي شود كه شما از قبل بر روي سيستم خود ويندوز XP نصب كرده ايد ولي با بروز مشكلاتي نمي توانيد به درستي از آن استفاده كنيد و اين قسمت سعي در كپي و بازسازي برخي فايلهاي مورد نياز كرده و سيستم را مجدداً در وضعيت اجرايي و عملياتي قرار مي دهد)

فشردن كليد F3 نيز امكان خروج از مراحل نصب را فراهم مي كند.

براي ادامه نصب كليد ENTER را فشار دهيد . پنجره اي مطابق شكل زير نمايان شده كه شرح توضيحات مربوط به توافق نامه استفاده از اين سيستم عامل است . با انتخاب كليد F8 از اين صفحه عبور كنيد.

برنامه Setup شروع به بررسي سيستم شما كرده تا نسخه هاي قبلي سيستم عامل ويندوز را در صورت وجود در سيستم تشخيص مي دهد. پس از بررسي سيستم پنجره اي همانند شكل زير نمايان شده و درايو هاي سيستم شما را ليست مي كند. شما در اين قسمت مي توانيد مسيري كه براي نصب ويندوز مورد استفاده قرار مي گيرد را تعيين كنيد.

تصوير زير مربوط به حالتي است كه سيستم از قبل فاقد هيچ نوع سيستم عاملي بوده و هارد آن نيز پارتيشن بندي و فرمت نشده است . فضاي هارد مذكور بصورت Unpartitioned و 4 گيگابايت نشان داده شده است.

شما مي توانيد براي نصب ويندوز اين فضا را تقسيم كنيد. تقسيم فضا در اين مرحله همانند استفاده از فرمان Fdisk صورت مي گيرد.

براي اين منظور كليد C در صفحه كليد را انتخاب كرده و سپس در پنجره بعدي فضاي مورد نظر خود را در آن وارد كنيد.

پس از تاييد مجدداً به صفحه Unpartitioned ارجاع داده مي شويد. مجدداً بر روي فضاي Unpartitioned رفته و كليد C را انتخاب كنيد. در اين مرحله اگر مايل بوديد درايو هاي ديگري ايجاد كنيد فضاي مورد نياز را وارد كنيد و در غير اين صورت كليد Enter را فشار دهيد تا كل فضاي باقي مانده به درايو دوم اختصاص داده شود.

اگر از قبل سيستم شما پارتيشن بندي شده يا اگر سيستم عاملي از قبل بر روي آن نصب مي باشد شما مي توانيد درايو مورد نظر خود را جهت نصب ويندوز انتخاب كنيد.

توجه : در صورتي كه مي خواهيد سيستم عامل ويندوز قديمي خود ( مثلاً 98 يا 2000 يا ME يا ... ( را حفظ كنيد، نبايد ويندوز XP را بر روي درايوي كه اين سيستم عامل ها در آن نصب شده اند ، نصب كنيد . انجام اين كار با تداخل در برنامه ها و پوشه هاي شما بالاخص پوشه Program Files ، باعث بروز برخي ايرادات خواهد شد.

همانطور كه در بالا عنوان شد، اگر شما سيستم خود را از قبل پارتيشن بندي كرده باشيد در اين پنجره نام آنها را مشاهده خواهيد كرد. حال ممكن است شما بخواهيد قبل از پياده سازي و نصب ويندوز XP تغييري در تعداد يا حجم پارتيشن هاي خود ايجاد كنيد.

براي اين كار بايد بر روي نام درايو مورد نظر رفته و كليد D را در صفحه كليد انتخاب كنيد. در پنجره بعدي و براي تاييد حذف كليد L را فشار دهيد. پس از انتخاب اين گزينه مجدداً در صفحه با فضايي تحت عنوان Unpartitioned مواجه خواهيد شد كه بايد مطابق روض فوق الذكر آن را به درايو خاصي تخصيص دهيد.

در برخي موارد پس از تخصيص فضا و پارتيشن بندي ، فضايي اندك بصورت Unpartitioned باقي مي ماند كه مي توانيد از آن صرفنظر كنيد.

توجه : حذف يك پارتيشن باعث از بين رفتن كل اطلاعات موجود در آن خواهد شد. از اين رو حتماً قبل از انجام چنين كاري اطلاعات پارتيشن خود را بررسي كرده و در صورت نياز نسخه پشتيباني از آن تهيه كنيد.

براي شروع نصب بر روي نام درايو مورد نظر رفته و كليد ENTER را فشار دهيد .

در صورتي كه در اين مرحله قصد اتمام فرايند نصب را داريد و مي خواهيد از اين برنامه خارج شويد كليد F3

را انتخاب كنيد.

پس از اين مرحله با صفحه اي مواجه خواهيد شد كه چهار گزينه مختلف Format در آن قابل انتخاب است.

مطابق استاندارد هاي كامپيوتري دو نوع قالب بندي و فرمت براي هارد ها مورد استفاده قرار مي گيرد. حالت اول و قديمي كه مورد استفاده سيستم عامل هاي ويندوز 98 بود كه با عنوان FAT از آنها نام برده مي شود و در حالت بعدي كه از لحاظ امنيتي و سرعت عملكرد بهتري دارد كه NTFS ناميده مي شود.

گزينه اول و سوم در اين صفحه هر دو به حالت قالب بندي NTFS اشاره دارد. انتخاب گزينه اول فرمت هارد را در وضعيت Quick و به سرعت انجام مي دهد ولي حالت سوم مدت زمان بيشتري به خود اختصاص داده و درايو تعيين شده را بطور كامل فرمت مي كند( اگر شما از قبل دراوي خود را فرمت نكرده ايد يا اگر پارتيشن بندي خود را تغيير داده ايد بايد از حالت سوم استفاده كنيد.

به همين ترتيب گزينه دوم و چهارم نيز مربوط به قالب بندي FAT است.

توجه : اگر شما در سيسيتم تان ويندوز 98 يا ME داشته باشيد و گزينه NTFS را انتخاب كنيد، پس از اتمام مرحله نصب ويندوز و با اجراي وسندوز 98 يا ... ديگر به پارتيشن NTFS دسترسي نخواهيد داشت و اين درايو تنها از طريق ويندوز XP در دسترس شما قرار خواهد گرفت.

با توجه به توضيحات فوق نوع فرمت و قالب بندي سيستم را انتخاب كرده و كليد ENTER را فشار دهيد.

براي صرفنظر كردن از مرحله نصب مي توانيد كليد ESC را فشار دهيد.

پس از اين مرحله پنجره ديگري نمايان شده و سسيستم شما پس از مدتي Restart مي شود.

پس از راه اندازي سيستم شما نبايد كليدي را در هنگام نمايان شدن Press Any Key فشار دهيد و بايد مراحل نصب از طريق هارد انجام شود( بهتر است در اين مرحله وارد BIOS سيستم خود شده و آن را به حالت اول بازگردانيد) .

از اين قسمت فرايند اصلي نصب ويندوز با نمايان شدن شكل زير آغاز مي شود.

بطور معمول مدت زمان بالاي 50 دقيقه جهت نصب به شما نشان داده مي شود.

پس از اتمام مراحل Collecting information ، Dynamic Update ، Preparing installation به مرحله Installing Windows مي رسيم.

پنجره اي كه در اين قسمت ديده مي شود مربوط به تنظيمات Regional and Language Options مي باشد. در اين قسمت با انتخاب گزينه Customize و Details كشور و زبان خود را انتخاب كنيد ( ايران ، فارسي) . البته پس از انجام نصب و از طريق Control Panel نيز مي توان اين تغييرات را اعمال كرد. اگر مشكلي با اين قسمت داريد مي توانيد بدون اعمال تغييري گزينه Next را انتخاب كنيد.

در پنجره Personalize your Software نام خود را در قسمت Name و كلمه اي دلخواه به عنوان نام سازمان يا موسسه خود در قسمت Organaize وارد كنيد ( اين اسامي اختياري است و هر چيزي مي تواند باشد. مثلاً Home ).

در قسمت بعد شما بايد رمز يا سريالي كه براي نصب ويندوز XP مورد استفاده قرار مي گيرد را وارد كنيد.

پس از بررسي رمز وارد شده از طرف شما و در صورت صحيح بودن آن پنجره Computer Name and Administrator Password را مشاهده خواهيد كرد.

شما بايد در قسمت Computer Name يك نام دلخواه براي سيستم خود وارد كنيد.

در قسمت Administrator password رمز عبوري كه كاربر مدير سيستم براي ورود به آن نياز دارد را وارد كنيد. در قسمت Confirm نيز مجدداً اين كلمه را وارد كنيد.

در صورت تمايل مي توانيد رمزي در اين دو قسمت انتخاب نكنيد و آن را خالي رها كنيد.

در صفحه Date and Time Settings مي توانيد موقعيت جغرافيايي خود را انتخاب كنيد. از منوي آبشاري Time Zone ، گزينه Tehran را يافته و انتخاب كنيد.

مرحله بعد مربوط به تنظيمات كارت شبكه سيستم شماست. بر روي دكمه NEXT اين قسمت كليك كنيد تا از اين مرحله عبور كنيد.

در پنجره Workgroup or Computer Domain نيز تنظيم پيش فرض كه WORKGROUP است را تاييد كرده و با انتخاب گزينه NEXT اين مرحله را نيز به اتمام برسانيد.

تا اينجا مراحل اصلي نصب ويندوز به پايان رسيده و شما با شكلي همانند طرح زير مواجه خواهيد شد.

بسته به نوع درايور كارت گرافيك و اندازه بزرگنمايي مانيتورتان ممكن است با پيغامي همانند پيغام شكل زير مواجه شويد. در هر حال دكمه OK را در آن انتخاب كنيد.

به پنجره آبي رنگ Wellcome to Microsoft Windows وارد خواهيد شد. براي ادامه مراحل بر روي دكمه NEXT كليك كنيد.

گزينه No, not at this time را در پنجره Ready to Register انتخاب كنيد و سپس دكمه Next را در آن صفحه كليك كنيد.

همانطور كه در شكل زير مشاهده مي كنيد، در پنجره Who will use this computer شما مي توانيد نام پنج كاربري كه از سيستم استفاده مي كنند را وارد كنيد. البته وارد كردن تمامي اين فيلدها ضروري نيست و شما مي توانيد در قسمت Your Name تنها نام خود ( يا هر نام دلخواهي ) را وارد كرده و بقيه آنها را خالي رها كنيد. سپس دكمه NEXT را انتخاب كنيد.

در مرحله آخر و براي ورود به ويندوز دكمه Finish را در پنجره Thank you انتخاب كنيد.

نكات مهم :

حتماً قبل از اتصال به اينترنت يك نسخه جديد از آنتي ويروس ها را بر روي سيستم خود نصب كنيد و پس از اتصال به اينترنت و در فواصل كوتاه مدت آن را بروز رساني كنيد.
براي جلوگيري از ورود ويروسها و برنامه هاي مخرب همانند كرم بلستر قبل از اتصال به اينترنت بايد آخرين نسخه هاي Patch مربوط به ويندوز را كه در بازار وجود دارد بر روي سيستم تان نصب كنيد.

آموزش کار با برنامه FDISK

sa-nooran — Tue, 17 Jul 2007 09:54:37 GMT

اگه ميخوايد خوتون هاردتونو پارتيشن كنين فقط لازمه به اين مقاله نگاهكي بكنيد !

توجه اگه نميدونيد دارين چيكار ميكنيد اصلا به اين برنامه دست نزنيد، چون ممكنه برای هاردتون اتفاقی بیفته.

همان طور که مي دانيد، يک هاردديسک نو در ابتدا، داراي هيچ گونه پارتيشني نمي باشد و يا به اصطلاح مي گويند که هاردديسک «خام» مي باشد. براي پارتيشن بندي يک هاردديسک خام، نرم افزارهاي متفاوتي وجود دارد. اما يکي از ايده آل ترين آنها، برنامه معروف FDISK مي باشد. قبل از شروع بحث پارتيشن بندي، مي بايست يک درک کلي از يک هاردديسک داشته باشيد. به طور کلي اکثريت هاردديسکهاي پارتيشن بندي شده، داراي يک پارتيشن اوليه (Primary Partition)، يک پارتيشن افزوده شده (Extended Partition) و درايوهاي منطقي (Logical Drives) که درون پارتيشن Extended قرار دارند، مي باشد. شکل زير، يک هاردديسک پارتيشن بندي شده را که داراي موارد بالا مي باشد نشان مي دهد.

اجرا کردن برنامه FDISK براي اجراي برنامه FDISK، به يک ديسکت Startup ويندوز 98 يا ME احتياج داريد. بدين ترتيب که به وسيله ديسکت، بوت (Boot) شده تا کامپيوتر در محيط داس (DOS) بالا بيايد. پس از بوت شدن کامپيوتر به وسيله ديسکت Startup، عبارت FDISK را تايپ کرده و کليد Enter را فشار دهيد تا به محيط برنامه FDISK وارد شويد.

شروع کار با FDISK بعد از اجرا کردن FDISK، صفحه اي نمايان مي شود که حاوي يک پيام طولاني مي باشد. در انتهاي اين پيام، سوال زير پرسيده شده است

( Do you wish to enable large disk support ? (Y/N

در اين صفحه، حرف Y را تايپ کرده و کليد Enter را فشار دهيد تا به منوي اصلي برنامه FDISK برويد.

منوي اصلي برنامه FDISK منوي اصلي برنامه FDISK، شامل گزينه هاي زير مي باشد

Microsoft Windows 98

Fixed Disk Setup Program

(C) Copyright Microsoft Corp. 1983 - 1998

Current fixed disk drive: 1

Choose one of the following

1.Create DOS partition or logical DOS Drive

2.Set active partition

3.Delete partition of Logical DOS Drive

4. Display partition information

Enter choice: [1 ]

ايجاد پارتيشن Primary براي ايجاد کردن اين پارتيشن، در منوي اصلي برنامه، عدد 1 را وارد کرده و کليد Enter را فشار دهيد تا گزينه هاي زير نمايان شود

Create DOS Partition Or Logical DOS Drive

Current fixed disk drive: 1

Choose one of the following

1. Create Primary DOS Partition

2. Create Extended DOS Partition

3. Create Logical DOS Drive(s) in the Extended DOS Partition

Enter Choice: [1]

سپس دوباره عدد 1 را وارد کرده و کليد Enter را فشار دهيد. با انجام اين کار و پس از گذشت مدت زماني، پيغام زير به نمايش در مي آيد

Do you wish to use the maximum available size for a Primary DOS Partition and make the partition active (Y/N)...?

اين سوال به شما مي گويد که آيا مايل هستيد تمام فضاي هاردديسک را به پارتيشن Primary اختصاص داده و آن را فعال (Active) نماييد؟ مسلم است که همچين کاري براي يک هاردديسک با ظرفيت 40GB و يا بيشتر، غير معقول است. پس حرف N را تايپ کرده و کليد Enter را فشار دهيد تا پيغام زير نمايان شود

Total disk space is 38090 Mbytes (1 Mbyte = 1048576 bytes) Maximum space availabe for partition is 38090 Mbytes (100%) Enter partition size in Mbytes or percent of dik space (%) to create a Primary DOS Partition: [38090]

حال در اينجا، مي بايست مقدار فضايي را که مي خواهيد به پارتيشن Primary خود اختصاص دهيد را بر حسب مگابايت و يا درصد وارد کنيد. بعد از وارد کردن مقدار مورد نظر خود، کليد Enter را فشار دهيد. پس از ساخته شدن پارتيشن Primary، کليد ESC را بزنيد تا به منوي اصلي برنامه بازگرديد.

فعال کردن يک پارتيشن پارتيشن فعال در واقع همان پارتيشني است که فايلهاي مورد نياز براي بوت سيستم در آن وجود دارد. اين پارتيشن معمولا همان پارتيشن Primary که C نام دارد مي باشد. براي فعال کردن پارتيشن Primary ساخته شده، در منوي اصلي برنامه، عدد 2 و سپس کليد Enter را فشار دهيد. حال عدد 1 (اگر که مي خواهيد پارتيشن C شما فعال شود) را وارد کرده و کليد Enter را فشار دهيد تا پارتيشن C به عنوان پارتيشن فعال انتخاب شود. دکمه ESC را بزنيد تا به منوي اصلي برنامه بازگرديد.

ساخت پارتيشن Extended براي ساخت پارتيشن Extended، در منوي اصلي برنامه، عدد 1 و سپس کليد Enter را فشار دهيد. در صفجه ظاهر شده، عدد 2 و سپس کليد Enter را فشار دهيد تا پيغامي همانند پيغام زير نمايان شود

Total disk space is 38090 Mbytes (1 Mbyte = 1048576 bytes) Maximum space availabe for partition is 20180 Mbytes (53%) Enter partition size in Mbytes or percent of dik space (%) to create an Extended DOS Partition: [20180]

چنان چه مي خواهيد مابقي فضاي هاردديسک باقيمانده را نيز پارتيشن بندي کنيد، در اين صفحه کليد Enter را فشار دهيد. در اين صورت، تمامي فضاي باقيمانده به صورت پارتيشن Extended در خواهد آمد و ديگر، هيچ فضاي خامي، درون هاردديسک باقي نخواهد ماند. پس از ساخته شدن پارتيشن Extended، کليد ESC را فشار دهيد.

ساخت درايوهاي منطقي پس از اينکه پارتيشن Extended ساخته شد و شما کليد ESC را فشار داديد، FDISK به شما مي گويد که هيچ درايو منطقي ساخته نشده است و پيغام زير را نمايش مي دهد

Total Extended DOS Partition size is 20180 Mbytes (1 Mbyte = 1048576 bytes) Maximum space available for logical drive is 20180 Mbytes (100%) Enter logical drive size in Mbyte or percent of disk space (%): [20180]

حال مي توانيد درايوهاي منطقي خود را بسازيد. بدين منظور، حجم درايوهاي منطقي خود را وارد کرده و کليد Enter را فشار دهيد.

حذف پارتيشنها از هاردديسک براي حذف کردن پارتيشنهاي ساخته شده در يک هاردديسک، ابتدا مي بايست درايوهاي منطقي، سپس پارتيشن Extended و در نهايت پارتيشن Primary را حذف نمود. براي حذف درايوهاي منطقي از يک هاردديسک، در منوي اصلي برنامه FDISK، عدد 3 و سپس کليد Enter را فشار دهيد تا منوي زير نمايان شود

Delete DOS Partition Or Logical DOS Drive

Current fixed disk drive: 1

Choose one of the following

1. Delete Primary DOS Partition

2. Delete Extended DOS Partition

3. Delete Logical DOS Drive(s) in the Extended DOS Partition

4. Delete Non-DOS Partition

در اين منو، عدد 3 را تايپ کرده و کليد Enter را فشار دهيد تا صفحه اي نمايان شود. در اين صفحه، ليستي از درايوهاي منطقي به همراه نام آنها، به نمايش در آمده است و در انتهاي اين صفحه، پيغام زير نوشته شده است

Total Extended DOS Partition size is 20180 Mbytes (1 Mbyte = 1048576 bytes)

WARNING! Data in a deleted Logical DOS Drive will be lost.

What drive do you want to delete............................................................? [ ]

در اين صفحه، حرف درايو منطقي اي که مي خواهيد آن را پاک نماييد، وارد کنيد (به عنوان مثال E). سپس کليد Enter را فشار دهيد. حال برنامه FDISK از شما، نام پارتيشن (Lable) را مي خواهد. نام پارتيشن را وارد کرده و کليد Enter را فشار دهيد. در اين لحظه، FDISK از شما سوالي مبني بر اينکه آيا مي خواهيد پارتيشن را پاک نماييد يا خير، مي پرسد. حرف Y را تايپ کرده و کليد Enter را فشار دهيد تا درايو منطقي مورد نظر شما پاک شود. پس از پاک کردن تمامي درايوهاي منطقي، نوبت به پاک کردن پارتيشن Extended مي رسد. براي پاک کردن پارتيشن Extended، در منوي اصلي برنامه FDISK، عدد 3 را تايپ کرده و کليد Enter را فشار دهيد. سپس عدد 2 را تايپ کنيد و کليد Enter را فشار دهيد تا پيغام زير نمايان شود

Total disk space is 38090 Mbytes (1 Mbyte = 1048576 bytes )

WARNING! Data in the Extended DOS Partition will be lost.

Do you wish to continue (Y/N)? ......................................[N]

در اين صفحه، حرف Y را تايپ کرده و سپس کليد Enter را فشار دهيد تا پارتيشن Extended پاک شود.

توجه اگه نميدونيد دارين چيكار ميكنيد اصلا به اين برنامه دست نزنيد، چون ممكنه برای هاردتون اتفاقی بیفته

راهنماي استفاده از WinZip

sa-nooran — Tue, 17 Jul 2007 09:42:54 GMT

برنامه وینزیپ، نرم افزاری است که که بشما امکان میدهد تا فایلهایتان را آرشیو نمائید یا آرشیوها را باز کرده و فایلها را از آن استخراج کنید. منظور از آرشیو یک فایل تک است که تعدادی از فایلها را بصورت یک مجموعه در کنار هم دارد. وقتی وینزیپ فایلها را کنار هم میگذارد، آنها را کمپرس یا فشرده هم میکند تا جای کمتری بگیرند. پس برای بایگانی فایلهای خود مثلا برروی سی-دی میتوانید از آن استفاده کنید. برنامه وینزیپ رایگان نیست و برای مصرف آن باید پول پرداخت کنید. درحال حاضر وینزیپ نمونه 9.0 وجود دارد که به قیمت 29 دلار فروخته میشود.
برنامه WinZip یکی از مفیدترین برنامه های نوشته شده برای ویندوز است که به کاربران امکان میدهد تا بتوانند فایلهایشان را برای آرشیو یا بایگانی بمقدار بسیار زیاد کوچک کنند. به جرات میتوانم بگویم که هر کامپیوتر حاوی ویندوز به یک نمونه WinZip نیاز دارد.
هدف از آرشیو کردن فایلهای کامپیوتری میتواند گرفتن بک آپ، انتقال فایل به کامپیوتری جدید و یا ذخیره فایل در جایی امن بدور از خود کامپیوتر باشد.
برنامه WinZip دو ویزارد (برنامه ساده به همراه راهنما برای اجرا) ارائه کرده است که عبارتند از WinZip Wizard و WinZip Classic.
اگر در استفاده از کامپیوتر و ویندوز تازه کار هستید WinZip Wizard را بکار بگیرید که طی چند مرحله فایلها را برایتان زیپ میکند و یا فایلهای زیپ را باز مینماید. اما اگر خبره کامپیوتر هستید و با ویندوز احساس راحتی میکنید، پیشنهاد من استفاده از WinZip Classic میباشد که امکانات بیشتری را در اختیارتان قرار میدهد..
در هرصورت، هرکدام را که انتخاب نمائید میتوانید براحتی به نمونه دیگر تغییر حالت دهید.
اولین اجرا
وقتی برای اولین بار وینزیپ را اجرا میکنید با چند صفحه تنظیم روبرو میشوید. مراحل زیر را طی کنید تا وینزیپ تنظیم شود.
وینزیپ در اولین اجرا، صفحه ای را بشما نشان میدهد که نام WinZip Setup در بالای آن دیده میشود. در این صفحه روی Next کلیک کنید. سپس صفحه قبول مجوز (License Agreement) ظاهر میشود که روی دکمه Yes کلیک کنید. بعد از آن صفحه Quick Start ظاهر میشود، روی Next کلیک کنید. در این مرحله صفحه ای ظاهر میشود که برای تنظیم وینزیپ است که بشما میگوید وینزیپ در چه حالتی Wizard یا Classic اجرا خواهد شد.
انتخاب Wizard را انجام دهید.
در ابتدا بهتر است انتخاب Wizard را انجام دهید. حال روی Next کلیک کنید تا دیالوگ باکس Select Activity ظاهر شود. در این باکس جدید تعداد سه انتخاب پیش رویتان قرار دارد که عبارتند از:

1. Unzip or install from an existing Zip file
2. Updating an existing Zip file
3. Create a new Zip file
این تمام کاری است که در این ویزارد میتوانید انجام دهید. انتخاب اول برای باز کردن (Unzip) یک فایل زیپ و ذخیره محتویات آن است. انتخاب دوم به شما امکان میدهد تا فایلهایی را به یک فایل زیپ موجود اضافه کنید. انتخاب آخر باعث میشود تا بتوانید یک فایل زیپ جدید درست کنید. اول یکی از این انتخابها را انجام دهید سپس روی Next کلیک کنید. قابل ذکر است که در همین صفحه انتخابهای دیگری نیز دیده میشود که عبارتند از: WinZip Classic که به شما اجازه میدهد تا به اینترفیس Classic بروید. Help که سیستم راهنمای وینزیپ را برایتان فعال میسازد. Close که دیالوگ باکس را بسته و در صورت نیاز به شما اجازه میدهد تا اینترفیس شروع برنامه را عوض کنید.
باز کردن یک فایل زیپ
اگر انتخاب Unzip an Existing Zip file را انجام داده و روی Next کلیک کنید دیالوگ باکس Select Zip File را خواهید دید.
در اینجا تمام فایلهای زیپ که بصورت پیش فرض در Favorite Zip ذخیره میشوند را میبینید. این محل معمولا در My Documents قرار دارد. اگر فایلی که به دنبالش هستید در این محل نبود روی دکمه Search کلیک کنید تا کادر جستجوی وینزیپ بنام WinZip Search ظاهر شود. این کادر جستجو بشما امکان میدهد تا بتوانید هارددیسکهای موجود در کامپیوتر، فلدرهای موجود در Favorite Zip و نهایتا هر نوع دیسک در کامپیوتر را بگردید. وقتی فایل مورد نظرتان پیدا شد آنرا های لایت (انتخاب) کنید و روی Next کلیک نمائید. با این کار وینزیپ آدرس جایی که میخواهد فایل را برایتان باز کن نشان میدهد که میتوانید این محل را به کمک Select different folder عوض نمائید. در این هنگام دو انتخاب دیگر را نیز میبینید که عبارتند از:

1. Overwrite matching files automatically
2. Display file icons after unzipping
انتخاب اول به ویزارد میگوید که هر فایل همنامی را در داخل فلدر و هنگام باز کردن فایل زیپ، رونویسی کند. دومین انتخاب مشخص میکند که ویزارد بلافاصله دیرکتوری که فایلها در آن باز میشوند را باز کند. برای شروع بازکردن فایل روی دکمه Unzip Now کلیک کنید.
برای آنکه یک فایل زیپ موجود را بروز کنید انتخاب Updating an existing Zip file را انجام دهید. در این مرحله میتوانید به کمک Add files و Add folders اقدام به افزودن فایل یا فلدر به این فایل زیپ نمائید. نهایتا روی دکمه Zip Now کلیک کنید تا نهایتا کادر Zip Completed ظاهر شود.
اما برای ایجاد یک فایل زیپ جدید انتخاب Create a new Zip file را انجام دهید و نام فایل زیپ را تایپ کنید. وینزیپ معمولا فایل زیپ جدید را در فلدر My Documents میسازد مگر آنکه محل دیگری را برایش تعریف کنید. دکمه Browse برای اینکار بشما کمک میکند. سپس باید فایلها یا فلدرهایی که باید در این فایل زیپ قرار گیرند را انتخاب کنید. دکمه های Add files و Add folders این انتخاب را پیش رویتان قرار میدهند. نهایتا روی دکمه Zip Now کلیک کنید.
تا اینجای مطلب پیرامون Wizard صحبت کردم و اکنون کمی درباره اینترفیس Classic برای افراد باتجربه با ویندوز میگویم.
با کلیک روی دکمه WinZip Classic میتوانید به اینترفیس کلاسیک وارد شوید. در این قسمت امکانات بیشتری در اختیار شما قرار دارد که عملکرد آنها را به اختصار برایتان شرح میدهيم.
در بالای کادر این اینترفیس چندین آیکون با قابلیتهایی چند وجود دارد.
New بشما امکان میدهد تا یک فایل آرشیو جدید ایجاد کنید.
Open فایل آرشیو موجود را باز میکند.
Favorites دیالوگ باکس فلدرهای زیپ Favorites را نشان میدهد.
Add بشما امکان میدهد تا فایلهایی را به آرشیو موجود اضافه کنید.
Extract باعث میشود تا بتوانید از آرشیو موجود فایلهایی را باز کنید.
View محتویات یک فایل آرشیو را نشان میدهد.
Wizard میتواند شما را به اینترفیس Wizard ببرد.

آموزش كار با Partition Magic

sa-nooran — Tue, 17 Jul 2007 09:38:22 GMT

توجه اگه نميدونيد دارين چيكار ميكنيد اصلا به اين برنامه دست نزنيد، چون ممكنه تمام اطلاعات داخل هارد ديسكتون از بين بره.

نرم افزار PartitionMagic 8.0 توليد شركت PowerQuest مي باشد و يكي از قدرتمند ترين و مطمئن ترين نرم افزارها و بهترين آنها براي پارتيشن بندي هارد ديسك مي باشد . با اين نرم افزار شما به راحتي مي توانيد حتي با وجود داشتن اطلاعات بر روي هارد ديسك و بدون از بين رفتن اطلاعات اقدام به ايجاد تغييرات در پارتيشن بندي هارد ديسك يا هارد ديسكهاي كامپيوترخود از قبيل موارد زير نماييد .
create, يا ساختن پارتيشن
delete, يا پاك كردن يك پارتيشن
merge, يا به هم چسباندن دو پارتيشن و يكي نمودن آنها
Resize, يا اضافه يا كم نمودن ظرفيت پارتيشن
Split, يا دو تيكه نمودن پارتيشن
convert file systems of partitions يا تبديل سيستم فايل يا Fat يك پارتيشن به يك سيستم فايل يا « فت » ديگر .
بعلاوه با ايجاد پارتيشنهاي مختلف مي تواند هارد ديسك شما را براي نصب سيستم هاي عامل مختلف آماده سازد تا شما بتوانيد كامپيوتر خود را مولتي اوپراتينگ سيستم كنيد .
اين نرم افزار با ايجاد يك منوي PQBoot for Windows به شما كمك مي كند تا بتوانيد از داخل ويندوزتان به يك سيستم عامل ديگر كه بر روي يك پارتيشن ديگر نصب شده است Restart كنيد ! و . . .

قبل از پرداختن به اين نرم افزار و آشنايي با آن لازم است اندكي با ساختار هارد ديسك ها آشنا شويد .
هارد ديسك يا هارددرايو از اصلي ترين و سريعترين راههاي ذخيره سازي و دسترسي به اطلاعات و داده ها مي باشد . امروزه همه كامپيوترها داراي درايو هارد براي ذخيره سازي اطلاعات و يا نصب سيستم هاي عامل مي باشند .
هارد ديسك از چند بخش عمده ي ؛ صفحه هاي ديسك ، هد و بازوي نگهدارنده ي آن ، شاسي يا پايه و قاب اصلي ، چرخاننده هد ، كنترلر هارد و موتور چرخاننده هارد ديسك .
به طور كلي نوشتن و يا خواندن اطلاعات با كمك و همكاري اين مجموعه امكان پذير مي باشد ، ولي محل اصلي ذخيره سازي اطلاعات همان صفحات دايره اي شكل مي باشند كه برروي هم و با اندكي فاصله چيده شده اند . اين صفحه ها توسط موتور چرخاننده هارد ديسك با سرعت زياد ( 5400 يا 7200 دور در دقيقه RPM ) مي چرخند و امكان دستيابي به اطلاعات در نقاط مختلف صفحه را به كمك كنترلر هدها به نوكهاي خواننده يا نويسنده اطلاعات مي دهند .
هر يك از صفحات هارد شامل مؤلفه هاي زير مي باشد : تراك ها كه عبارت است از يك دايره نازك كامل بر روي هر صفحه ، سكتورها كه به بخش كوچكي از تراك مي گويند و سيلندرها كه به مجموعه تراكهاي هم قطر برروي هر صفحه مي گويند .
با توجه به اينكه براي خواندن اطلاعات از روي ديسك كه در حقيقت بر روي سكتورها نوشته شده است و هر سكتور در داخل تراكها قرار دارد و هارد ديسك بايد يك يا چند دور كامل بزند و از طرفي در صورتي كه اطلاعات بر روي هارد به صورت پراكنده وجود داشته باشد ( كه در اغلب موارد به دليل دفراگ نشدن هارد چنين است ) نياز است كه هد چندين و چند بار جابجا شده و هارد ديسك نيز به دور خود بچرخد . محدود نمودن اين محوطه يا به بخشهاي كوچك تقسيم نمودن آن نه تنها دسترسي به اطلاعات را سريعتر مي نمايد بلكه از استهلاك سريع هارد ديسك نيز جلوگيري مي كند ، بعلاوه موجبات طبقه بندي اطلاعات و نصب چندين سيستم عامل بر روي يك هارد ديسك را فراهم مي كند و … .
براي راحتي تصور پارتيشن بندي هارد ديسك مي توانيد يك كيك تولد دايره اي شكل را مجسم كنيد كه آن رابا چاقو تكه تكه مي كنيد تا به هركسي يك تكه از آن را بدهيد . اين عمل بر روي هارد ديسك توسط برنامه هاي پارتيشن بندي از جمله PartitionMagic انجام مي شود .

نكته : در ابتداي كار توجه شما را به يك نكته اساسي جلب مبكنم و آن تفاوت بين نرم افزار PartitionMagic و Fdisk ميباشد.در اين باره بايد گفت جدا از پوشته گرافيكي و جذاب پارتيشن مجيك و امكانات اضافه و خلاق آن ، مهمترين تفاوت بين اين دو برنامه در اين است كه Fdisk همواره قبل از نصب سيستم عامل وارد معركه شده و اقدام به پارتيشن بندي ميكند.اما PartitionMagic از آنجايي كه يك برنامه تحت ويندوز محسوب ميشود طبيعتا پس از نصب ويندوز بر روي سيستم نصب شده و ميتواند كليه نياز هاي شما را در رابطه با مديريت و پارتيشن بندي هارد ديسك به انجام برساند.ضمنا در Fdisk همه چيز بصورت دستي بوده و در واقع اين شما هستيد كه پس از پارتيشن بندي توسط Fdisk مي بايست كامپيوتر را بوت كرده و سپس عمليات مربوط به فرمت كردن كليه پارتيشن هاي ايجاد شده را تك تك انجام دهيد.در حالي كه در پارتيشن مجيك ، پس از تعييد نهايي ( Apply ) و آغاز مرحله شروع عمليات ،كلا سيستم وزمام و اختيار آن در اختيار پارتيشن مجيك قرار گرفته و كليه امور مربوط به راه اندازي مجدد كامپيوتر بطور كل، پروسه عمليات شامل فرمت سيستم و غيره تماما توسط پارتيشن مجيك انجام گرفته و شما صرفا ناظر انجام مراحل عمليات هستيد و نه چيزي بيشتر!
براي نصب PartitionMagic 8.0 به موارد ذيل نياز داريد :
الف) حداقل 70 مگابايت فضا خالي بر روي هارد ديسك
ب) سي دي رام ( هر سرعتي )
ج) دو عدد فلاپي ديسكت براي ايجاد ريسك ديسك در صورت نياز ( اين دو عدد فلاپي كه در پايان نصب نرم افزار ساخته مي شود به عنوان ديسكتهاي BootAble براي پارتيشن بندي بدون داشتن سيستم عامل بر روي هارد ديسك مي باشد )
د) VGA با رزولوشن 800 x 600 pixels
هـ) سيستم عامل ويندوز ، با شرايط زير :
سيستم هاي عامل Windows 95b - Windows 98 SE Windows Me – Windows NT 4.0 - با حداقل حافظه يا رم32 MB* Pentium/ و پردازنده 150 MHz
سيستم عامل Windows XP - Windows 2000 Professional با حداقل رم 128MB و پردازنده Pentium/233MHZ ( حداقل رم براي ويندوز 2000 به ميزان 64MB )
در صورتي كه از سي دي BootAble اورجينال PartitionMagic 8.0 يا از فلاپي BootAble آن استفاده مي كنيد شما براحتي مي توانيد تحت هر سيستم عاملي از اين نرم افزار استفاده نماييد .
براي ساختن فلاپي ديسكت بوت ، مي توانيد در هنگام نصب نرم افزار با پاسخ مثبت به درخواست برنامه براي ساختن ديسكت بوت موافقت نماييد يا اينكه بعد از نصب از طريق منوي
Start _ Programs _ PowerQuest PartitionMagic 8.0 _ PartitionMagic 8.0 Tools _ Create Rescue Disks .
اين كار را انجام دهيد . اما اگر ويندوز نداريد در اين صورت در محيط Command Prompt در داخل دايركتوري English\DOSMAKE فرمان MAKEDISK A: را صادر كنيد .

قبل از استفاده از برنامه لازم است نكاتي زير را مدّ نظر قرار دهيد :
1ـ قبل اجراي برنامه كليه برنامه فعال خود را ببنديد و ذخيره سازي هاي خود را انجام دهيد .
2ـ از اطلاعات مهم خود ذخيره و پشتيبان بگيريد زيرا امكان از دست دادن اطلاعات وجود دارد .
3ـ از عدم وجود برنامه هاي Scheduled Tasks يا برنامه هاي TSR نظير Screen Saver يا همان برنامه هايي كه در زمان مشخص اجرا مي شوند مطمئن شده و يا آنها را غير فعال نماييد .
4ـ حتماًديسكت بوت بسازيد .
5ـ در صورتي كه وسط برنامه برق قطع شود و يا كامپيوتر به هردليلي خاموش يا Reset شود ممكن است هارد ديسك شما لطمات جبران ناپذيري ببيند و جدول پارتيشن آن به طور كلي پاك شود .
6ـ در هنگام استفاده بي نهايت دقت كنيد قبل از اجراي تغييرات ( Apply ) كاملاً از اقدامات انجام شده مطمئن شويد .
پس از ورود به برنامه پنجره اصلي آن هويدا مي شود : اين پنجره به دو صورت ظاهر مي شود ؛ يكي پنجره اي كه براي برنامه اصلي كه تحت ويندوز اجرا شده است ظاهر مي شودو ديگري پنجره اي كه بواسطه استارت كامپيوتر با ديسكت بوت Partition Magic ظاهر مي شود .
در واقع وقتي كه با ديسكت بوت ، كامپيوتر خود را لود مي كنيد پنجره شماره دو ظاهر مي شود اين پنجره امكانات كمتري نسبت به پنجره اصلي برنامه دارد اما مي توان اكثر كارهاي اساسي را با آن انجام داد . چون محتويات اين پنجره در پنجره اصلي برنامه نصب شده تحت ويندوز وجود دارد ، ما همان پنجره اصلي را براي شما توضيح مي دهيم . مطمئناً پس از يادگيري آن ، اين دانسته ها را نيز مي توانيد در باره پنجره اي كه در هنگام بوت با فلاپي ظاهر مي شود و همچنين گزينه هايي كه در هنگام كليك راست بر روي پارتيشن ها و يا نام ديسك (ها) هويدا مي شود نيز به كار ببريد .
پنجره اصلي برنامه شامل تمام تولبار و شورتكاتها و تسك ها يا وظايف و نقشه ديسكها و ليستي از پارتيشنهاي موجود در ديسك انتخاب شده مي باشد . اگر كامپيوتر شما داراي دو هاردديسك باشد در هر زمان مي توانيد با انتخاب يكي مديريت مربوط به آن هارد ديسك را انجام دهيد.
در بالاي صفحه منوبارها و تولبارها قرار دارند .
در بخش ديسك مپ ( Disk Map ) شما مي توانيد ميزان فضاي اشغال شده توسط هر پارتيشن را به طور تقريبي ببينيد كه هر يك از آنها در صورت اختلاف بين سيستم فايلي آنها به رنگي متفاوت با ديگري ديده مي شود . اگر هاردديسك كامپيوتر شما علاوه بر پارتيشن اوليه داراي پارتيشن گسترده ( Extended ) نيز باشد درايوهاي منطقي ( Logical ) نيز در داخل آن مشخص خواهد شد . ( در يك پارتيشن بندي عادي هارد ديسك داراي يك پارتيشن اوليه كه همان درايو C است و معمولاً اين درايو به صورت اكتيو نيز مي باشد و يك پارتيشن گسترده ( Extended ) مي باشد كه شامل پارتيشن هاي منطقي بوده و به نامهاي D و E و … شناخته مي شوند .)
در بخش ليست پارتيشنها ، تعداد پارتيشنهاي موجود ديسك انتخاب شده را با توضيحات كامل تر مي بينيد . علامت ستاره در بعضي از پارتيشنها دالّ بر اين است كه آن پارتيشن ، داراي يكي از شرايط زير است :
1ـ يا پارتيشن گسترده است . ( Extended )
2ـ يا پارتيشن مخفي است . ( Hidden ) {پارتيشن هاي مخفي پارتيشنهايي هستند كه نام درايو ( Drive letter ) ندارند و كاربران نمي توانند به آن دسترسي داشته باشند. البته در ويندوز ايكس پي و 2000 حرفه اي اين پارتيشنها مي توانند نام درايو بگيرند . تمام پارتيشنها بجز پارتيشن اكتيو مي توانند مخفي شوند }
3ـ يا پارتيشني است كه سيستم فايل آن توسط سيستم عامل فعال پشتيباني نمي شود . به عنوان مثال اگر برنامه تحت ويندوز 98 اجرا شده باشد پارتيشن هايي كه سيستم فايل آنها NTFS يا EXT2 , 3 مي باشند ستاره دار خواهند بود .
4ـ يا اينكه بخشي از هارد ديسك است كه هنوز پارتيشن بندي نشده است .
در بخش Partition Operation شما مي توانيد اعمال مربوط به پارتيشن منتخب را انجام دهيد .
بخش پايين پنجره اصلي Legend ها را مي بينيد كه راهنماي خوبي براي رنگ نوع سيستم فايل پارتيشنها مي باشد .
تمام اين بخشها و گزينه ها بجز منوي اصلي برنامه را مي توانيد از طريق منوي View از پنجره اصلي برداشته و يا اضافه نماييد .
در منتهي اليه پنجره اصلي بخش Status Bar را مي بينيد كه با عبور ماوس از روي هر گزينه اي توضيحي درباره آن گزينه در اين قسمت ظاهر مي شود .
با توجه به اينكه تولبارها ميانبرهايي براي گزينه هاي داخل منوهاي اصلي مي باشند و از طرفي با كمي مكث بر روي هر تولباري نام مربوط به آن تولبار به وسيله يك تول تيپ ظاهر مي شود لذا براي جلوگيري از توضيح اضافي در مورد تولبارها خودداري مي گردد و صرفاً زير منوها توضيح داده مي شوند و به تبع آن مسلماً شما عزيزان با تولبارها نيز آشنا خواهيد شد .

ـ منوي General : ( اولين منو از سمت چپ )
Apply Changes ( Ctrl + A )
با انتخاب اين گزينه تمام كارهايي كه انجام داده ايد اعمال مي گردد ، البته در صورتيكه به پرسش برنامه پاسخ مثبت دهيد . در اغلب بخشها برنامه از ما پرسش براي تأييد اقدامي كه مي خواهيم انجام گردد مي پرسد تا از اقدام ما مطمئن گردد .
Undo Last Change ( Ctrl +z)
آخرين عمل انجام شده را بر مي گرداند .
Discard All Changes ( Ctrl + D)
تمام اعمال انجام شده را بر مي گرداند . ( انگار هيچ اقدامي صورت نگرفته است ) البته اين دو مورد اخير زماني امكان پذير است كه گزينه Apply Changes انجام نشده باشد .
Pereferences

تيك مربوط به Allow 64K FAT Clusters for Windows NT/Windows 2000/XP هر چند كه خود برنامه هم آن را پيشنهاد نكرده است اجازه مي دهد كه ما پارتيشنهايي با كلاسترهاي 64 KB درست كنيم كه در اينصورت بنا بر توضيح خود برنامه در ويندوزهاي NT , 2000 , XP قابل دسترسي مي باشد .
در پنجره مربوط به Skip Bad Sector Checks در صورتيكه گزينه اي تيك خورده باشد آن هارد ديسك در هنگام اجراي اعمال Resize/Move, Create, Copy, Format برنامه از پرداختن به كنترل و بررسي بدسكتورهاي موجود در هارد ديسك جلوگيري مي كند و در نتيجه اعمال ذكر شده سريعتر انجام مي شود و لي در عوض ممكن است در صورت وجود بدسكتورهاي احتمالي و عدم نشانه گذاري آنها توسط برنامه در آينده در هنگام استفاده از اين پارتيشن امكان خرابي داده هاي ذخيره شده در اين بخش وجود داشته باشد .
در پنجره ديگر شما مي توانيد هارد ديسك خود را به صورت ReadOnly درآوريد تا از امكان بروز تغييرات احتمالي در آن جلوگيري به عمل آوريد . با ReadOnly نمودن يك ديسك اقدامات مربوط به آن ديسك منتفي مي گردد و هيچ عملي را نمي توانيد بر روي هارد ديسك مورد نظر انجام دهيد .
Set Password
در اين بخش شما مي توانيد براي جلوگيري از سوء استفاده احتمالي از برنامه و يا جلوگيري از استفاده افراد ناشي از برنامه براي برنامه خود پسورد بگذاريد .
Exit
با اين گزينه از برنامه خارج مي شويد . در صورتيكه عملي را Apply ننموده باشيد برنامه از شما براي خروج اجازه خواهد خواست
ـ منوي View
همانطور كه قبلاً نيز اشاره شد از اين منو براي كاستن يا افزودن تولبارها و يا تغيير منظره ديد پنجره استفاده مي شود . در اين منو در مورد آخرين زيرمنو Operations Pending كمي توضيح خواهيم داد :
در اين بخش تمام اعمالي كه بر روي هارد ديسك انجام داده شده است به ترتيب نشان داده شده است ( در حقيقت شبيه تاريخچه History مي باشد ) شما از طريق همين بخش مي توانيد كارهاي انجام شده را اِعمال كنيد يا از بين ببريد .
ـ منوي Disk
زير منوهاي اين منو با انتخاب نام ديسك ( Disk 1 يا Disk2 ) در بخش ليست پارتيشنها فعال مي گردد .
منوي اول Delete All Partitions.. تمام پارتيشن هاي ديسك انتخاب شده را پاك مي كند .
منوي دوم Properties اطلاعاتي در مورد ديسكت انتخاب شده به ما مي دهد . در اينجا هم مي توانيد گزينه هايي همانند گزينه هاي موجود در بخش Pereferences را مشاهده نماييد .
ـ منوي Partition
Browse از طريق اين گزينه شما مي توانيد بدون خروج از برنامه از اطلاعات موجود در پارتيشن انتخاب شده مطلع شويد .
Move / Resize از طريق گزينه شما مي توانيد اندازه پارتيشن انتخاب شده را بوسيله نوار لغزنده بالاي صفحه يا وارد نمودن اعداد مشخص در فيلدهاي مربوط كم يا زياد كنيد . ( قبل از انجام اين كار ، بايد از طريق گزينه Windows Defragmenter در منوي Partition عمل دفراگ درايوهاي مورد نظر را انجام دهيد . )
براي Move نمودن يك پارتيشن بايد فضايي كه براي پارتيشن ديگري اختصاص داده نشده باشد در نزديكي پارتيشن مذكور وجود داشته باشد . اگر چنين چيزي موجود نباشد پارتيشني را داراي فضاي خالي مي باشد كوچكتر نماييد و آنگاه پارتيشني را كه مي خواهيد Move كنيد به آن قسمت خالي كه با كوچك نمودن پارتيشن حاصل شده است انتقال دهيد . حتماً در نظر داشته باشيد كه عمل Move را در مورد پارتيشن BOOT يا Active انجام ندهيد .
بخش انتخاب مربوط به Cluster size فقط براي سيستم فايل هاي 16 و 32 مي باشد . Cluster size سيستم فايل هاي NTFS را از طريق منوي Partition . Advanced . Resize Clusters. انجام دهيد .
Copy : از طريق اين گزينه شما مي توانيد يك پارتيشن ديگري عيناً و همانند پارتيشن انتخاب شده بسازيد . براي اين كار شما به فضايي هم اندازه يا بيشتر از فضاي پارتيشن انتخاب شده نياز داريد .

در پنجره مربوطه و در ليست پايين رو ديسكي را مي خواهيد كار كپي را برروي آن انجام دهيد مشخص نماييد .
اگر چنانچه پارتيشني كه كپي نموده ايد ظرفيت آن كمتر از ظرفيت فضاي آزاد بر روي ديسك است مي توانيد يكي از گزينه هاي Beginning of free space ( از ابتداي فضاي آزاد ) يا End of free space( از انتهاي فضاي آزاد ) را به دلخواه خود انتخاب نماييد ، ( پيش فرض برنامه از ابتداي فضاي آزاد مي باشد ) . اگر چنانچه گزينه مذكور را از انتهاي فضاي آزاد انتخاب نموديد حتماً بايد از نوع سيستم فايل و درست بودن پارتيشن خود مطمئن شده و مقدار فضاي باقي مانده نيز قابل دسترسي باشد . در بخش ليست پارتيشنها نيز پارتيشن مربوط را كليك كنيد و كليد Ok را بزنيد .
Create :
با اين گزينه شما مي توانيد فضاي خالي روي ديسك را پارتيشن بندي نماييد .
ـ گزينه Creat as : كه يك ليست پايين رو مي باشد داراي دو گزينه Logical Partition ( پارتيشن منطقي ) و Primary Partition ( پارتيشن اوليه ) مي باشد .
پارتيشن اوليه براي نصب سيستم هاي عامل و پارتيشن منطقي براي هر منظوري اعم از ذخيره سازي داده ها و نصب برنامه ها و … مي باشد .
(شما مي توانيد سيستم هاي عامل خود را بر روي پارتيشن منطقي هم نصب كنيد يعني اينكه اگر پارتيشن اوليه داشتيد و خواستيد بقيه پارتيشنها را در پارتيشن گسترده به صورت منطقي تقسيم بندي كنيد مشكلي براي نصب چند سيستم عامل پيش نخواهد آمد . )
ـ گزينه Partition Type : نيز يك ليست پايين رو مي باشد . توسط اين گزينه شما مي توانيد نوع سيستم فايل پارتيشن را مشخص نماييد .
Fat : قابل تشخيص توسط تمامي سيستم عاملها
Fat32 : قابل تشخيص توسط سيستم عامل ويندوز 98 و بالاتر
NTFS : قابل تشخيص توسط ويندوز هاي 2000 و XP ( NTFS . 04 توسط ويندوز NT قابل شناسايي است )
EXT2 , 3 - swap : سيستم فايل هاي مخصوص سيستم عامل لينوكس
UnFormatted : يعني ساختن پارتيشن تنها و اختصاص فضايي براي يك پارتيشن بدون سيستم فايل

در جعبه مخصوص Label مي توانيد يك ليبل يا نام براي پارتيشن مي توانيد انتخاب نماييد . اين نام مي تواند تا 32 كاراكتر الفبايي براي NTFS و 16 كاركتر الفبايي براي EXT2 , 3 و 11 كاراكتر الفبايي براي ساير پارتيشنها باشد .

در بخش SizeBox مي توانيد اندازه پارتيشن خود را به واحد مگابايت وارد نماييد يا اينكه در روبروي آن درصد فضايي را كه مي خواهيد به پارتيشن مذكور اختصاص دهيد را بنويسيد .
در بخش Cluster size سعي كنيد همان سايز Default را رعايت نماييد تا خود برنامه بر اساس استاندارهاي همان سيستم فايل اندازه كلاسترها تعيين نمايد .

در بخش Drive Letter نام درايو مربوطه را وارد نماييد يا همان پيش فرض سيستم را قبول كنيد .

در فريم مربوط به Position مي توانيد مشخص نماييد كه پارتيشن شما از انتهاي فضاي خالي تقسيم بندي شود يا از ابتداي فضاي خالي .

Delete : از اين گزينه براي پاك كردن يك پارتيشن استفاده مي شود .

UnDelete : در صورت پشيماني از پاك كردن يك پارتيشن مي توانيد از UnDelete استفاده نماييد .
اگر در جعبه گفتگوي ظاهر شده گزينه Delete and Secure Erase را علامت زده باشيد ، آن پارتيشن ديگر قابليت Unerase يا UnDelete خود را كه همان بازگرداندن پارتيشن پاك شده مي باشد را ازدست خواهد داد . با انتخاب اين گزينه تمام آنچه كه در پارتيشن مذكور وجود دارد ( داده ها ) از بين خواهد رفت و قابل بازيابي و برگشت نخواهد بود .

Label : توسط اين گزينه ليبل و نامي را براي پارتيشن خود انتخاب نموده يا تعويض نماييد .

Format : با اين گزينه مي توانيد يك پارتيشن را با سيستم فايل انتخابي خودتان فرمت نموده و يك نام يا ليبل نيز براي آن انتخاب نماييد .

Convert : با اين گزينه مي توانيد نوع سيستم فايل پارتيشن منتخب را به سيستم فايل ديگر تبديل نماييد . شما مي توانيد سيستم فايل هاي پايين تر را به بالاتر Convert نماييد . اگر بخواهيد پارتيشني را كه سيستم فايل آن NTFS مي باشد به FAT32 تبديل كنيد بايد ابتدا آن پارتيشن را پاك كنيد سپس مجدداً با FAT32 پارتيشن بندي نماييد .

Merge : با اين گزينه مي توانيد دو پارتيشن را با هم يكي كنيد و به هم پيوند دهيد تا يك پارتيشن شوند .

قبل از توضيح درباره پنجره هاي مربوط به اين گزينه ، لازم به چند نكته مهم توجه نماييد :
ـ شما مي توانيد Fat را با Fatr32 به هم پيوند دهيد و NTFS را هم با NTFS با هم متصل نماييد ، يعني نمي توانيد NTFS را به Fat يا FAT32 پيوند دهيد . اگر بخواهيد يك Fat32 را Ntfs به هم پيوند دهيد ابتدا بايد Fat32 را به NTFS تبديل ( Convert ) نماييد سپس Merge كنيد . ضمناً نسخه هاي NTFS هم بايد يكي باشد يعني نمي توانيد NTFS . 04 ويندوز NT را با NTFS جديد ويندوز هاي 2000 و XP پيوند دهيد .
ـ با توجه به ميزان داده هاي موجود در پارتيشنهايي كه قرار است با پيوند بخورند ممكن است انجام اين عمل طولاني شود حتي بيش از يك ساعت نيز طول بكشد . لذا در صورت طولاني شدن عمل ، هرگز كامپيوتر خود را خاموش يا ري استارت ننماييد تا عمل پيوند تمام شود .
ـ هرگز پارتيشني را كه حاوي فايلهاي سيستمي مي باشد و يا اينكه Compressed ( فشرده شده ) مي باشد را با پارتيشن ديگر پيوند ندهيد .
ـ پارتيشن هاي NTFS بايد داراي يك ويرايش ( Version ) و ظرفيت كلاستر برابر باشند . براي اطلاع از اين وضعيت مي توانيد با كليك راست بر روي پارتيشنهاي مذكور و انتخاب گزينه Properties ( تب NTFS info ) اين دو مورد را با هم بسنجيد .

سپس در مرحله اجرا ، در فريم Merge Options پارتيشني را كه مي خواهيد پيوند بخورد را مشخص نماييد . با انتخاب هر پارتيشن اطلاعات آن پارتيشن در يك پوشه جداگانه بر روي يك درايو ديگر ذخيره خواهد شد كه شما مي توانيد اين پوشه يا فولدر را در فريم پاينيي به عنوان NewFolder وارد نماييد . در فريم آخر نوع سيستم فايل پارتيشن جديد را مشخص نماييد و OK را كليك كنيد .

Split : اين گزينه برعكس گزينه Merge عمل مي كند . با اين گزينه شما مي توانيد يك پارتيشن بزرگ را به دو يا چند پارتيشن ديگر تقسيم نماييد . توجه داشته باشيد كه اين عمل را در مورد پارتيشني كه اكتيو است و يا داراي فايلهاي سيستم عامل مي باشد انجام ندهيد . (قبل از انجام اين كار نيز همچون گزينه Move/Resize ، بايد از طريق گزينه Windows Defragmenter در منوي Partition عمل دفراگ درايو مورد نظر را انجام دهيد . )

در جعبه گفتگو حاصل از كليك گزينه Split در تب Data شما مي توانيد فايلها يا فولدرهايي را كه مي خواهيد در پارتيشن جديد قرار گيرند را به پنجره طرف راست ( New Partition ) منتقل كنيد . در بخش فوقاني همين قسمت نيز دو گزينه ديگر وجود دارد كه مي توانيد نام ليبل و نوع پارتيشن خود را اعم از Primary يا Logical را انتخاب نماييد .
در تب Size نيز سايز و ظرفيت مربوط به پارتيشن جديد را مشخص نماييد و Ok را كليك كنيد . به ياد داشته باشيد كه ميزان اطلاعات موجود برروي پارتيشن فعلي با پارتيشن هايي كه بعداً ساخته خواهد شد سازگاري داشته باشد . يعني به اندازه معقول باشد كه اطلاعات در آن به راحتي جاي گيرد .

Properties : پنجره اي كه با انتخاب اين گزينه گشوده مي شود صرفاً اطلاعاتي درباره پارتيشن انتخابي است كه مي تواند برايتان مفيد باشد .
Check for errors : از طريق اين گزينه مي توانيد از اشكالات و ايرادات احتمالي موجود در پارتيشن انتخاب شده مطلع شويد .
MS_ScanDisk : بوسيله اين گزينه مي توانيد برنامه ScanDisk ويندوز خود را براي كنترل اشكالات احتمالي موجود در پارتيشنها فعال نماييد .
Windows Defragmenter: با انتخاب اين گزينه مي توانيد برنامه DiskDefragmenter ويندوز را براي دفراگ نمودن يك پارتيشن فعال نماييد . ( اين گزينه را حتماً قبل از اجراي Move/Resize يا Split اجرا نماييد )
Advanced : اين گزينه داراي زير مجموعه چندگانه مي باشد كه عبارتند از :
1ـ Bad Sectors Retest : براي كنترل مجدد بدسكتورهاي احتمالي موجود در پارتيشن .
2ـ Hide Partition : براي مخفي نمودن پارتيشن .
3ـ Resize Root Directory : اين گزينه وقتي فعال مي شود كه شما پارتيشن هايي به صورت Fat16 كه مخصوص سيستم عامل منسوخ شده DOS622 مي باشد، بر روي هارد ديسك خود داشته باشيد . عددي كه در New Capacity وارد مي شود خودبخود براي مطابقت با سايز كلاسترها روند مي شود .
4ـ Set Active : براي فعال و اكتيو نمودن يك پارتيشن به كار مي رود . معمولاً اين كار را براي پارتيشنهاي از نوع Primary انجام مي دهند تا قابليت بوت داشته باشند .( مخصوصاً درايو C: )
5ـ Resize Clusters : با اين گزينه مي توانيد سايز كلاسترها را كم يا زياد كنيد .( كلاستر نوعي واحد ذخيره سازي است . هر كلاستر از تعداد ثابتي سكتور ( 2 تا 8 عدد ) تشكيل مي گردد . كلاستر كوچكترين واحدي است كه سيستم عامل مي تواند آن را مديريت كند هرچند كه خود از سكتور تشكيل گرديده است . )

ـ منوي Tools :
گزينه اول اين منو Drive Mapper مي باشد . اين گزينه هيچ اقدامي درباره ساخت يا پاك نمودن و يا … پارتيشنها ندارد . مهمترين كاري كه انجام مي دهد اين است كه در صورتيكه پارتيشني ( درايوي ) كم يا زياد گردد مشخصاً برنامه هايي كه در آن درايو با نام مشخص نصب شده اند توسط سيستم عامل قابل دسترسي نخواهند بود . زيرا يا درايو جديدي به مجموعه درايوها اضافه شده است و يا درايوي كم شده است بنابراين نام بعضي از درايو ها تغيير يافته است . اصلاح اين آدرسها توسط Drive Mapper انجام شده و آدرس اخير به آن داده مي شود . به عنوان مثال درايو سي دي رام شما G:\ مي باشد . اگر شما پارتيشني به هاردديسك خود اضافه نماييد مسلماً درايو CD_ROM شما H:\ خواهد شد . برنامه هايي كه از درايو CD_ROM براي استفاده مي كنند و يا سيستم عامل براي تغذيه فايلهاي سيستمي خود هنگام نصب برنامه هاي جديد از درايو مربوط مي خواهد حتماً بايد آدرس آنها تعويض شود و اين كار سنگين توسط Drive Mapper انجام مي گردد و يا مثال ديگر اينكه . فرضاً شما تعدادي از برنامه ها را در درايو E: نصب نموده ايد و از طرفي درايو D: را با برنامه PartitionMagic به قسمت تقسيم نموده ايد (Split ). با اين كار نام درايو E: به F: تبديل مي شود و برنامه هاي نصب شده در اين درايو توسط سيستم عامل در آدرس درايو E:\… قابل دسترسي نخواهد بود . بازسازي و بروز آوري اين آدرسها توسط Drive Mapper انجام مي شود .
گزينه دوم BootMagic Configuration مي باشد . براي فعال شدن اين گزينه بايد آن را جداگانه از روي سي دي نصب برنامه MaigicPartition 8.0 در دايركتوري BTMagic \ setup \ setup.exe نصب كنيد . با اين گزينه شما مي توانيد براي اجراي چند سيستم عامل بر روي سيستم خود اقدام كنيد . اين كار به كمك پنجره اصلي برنامه كه ساده و گويا است انجام مي شود . BootMagic برنامه اي همانند SYSTEM COMMANDER مي باشد كه كار مديريت بوت چندگانه را با ايجاد منوهاي بوت انجام داده و حق انتخاب سيستم عامل دلخواه را به كاربر مي دهد .
گزينه سوم Creat Rescue Disks مي باشد كه بوسيله آن مي توانيد ديسكت استارت آپ يا ريسك ديسك BootAble براي خود بسازيد تا در مواقع مورد نياز از آن استفاده نماييد .

ـ منوي Tasks :
اغلب گزينه هاي اين منو قبلاً توضيح داده شده است . فقط به گزينه هايي كه قبلاً توضيح داده نشده بسنده مي كنيم .
گزينه Creat New Partition يعني ساختن يك پارتيشن جديد .
گزينه Creat Backup Partition براي ساختن يك پارتيشن مخصوص براي گرفتن پشتيبان از داده ها استفاده مي شود . با ساختن اين پارتيشن Datat Keeper برنامه بطور اتوماتيك در پشت صحنه اجرا شده و از اطلاعات شما در درايو Backup پشتيبان نگه مي دارد .
گزينه Install Another Operating System براي نصب يك سيستم عامل ديگر به كار مي رود .
گزينه Resize Partitions براي تغيير دادن اندازه پارتيشنها به كار مي رود .
گزينه Redistribute Free space براي اين است كه شما بخواهيد فضاي خالي باقيمانده را بين پارتيشنهاي ايجاد شده به طور مساوي تقسيم بندي نماييد .
گزينه Merge Partitions براي پيوند دادن دو يا چند پارتيشن به كار مي رود .
گزينه Copy Partition براي ايجاد يك پارتيشن همسان با يك پارتيشن ايجاد شده به كار مي رود .

ـ منوي Help :
از اين منو مي توانيد همانند Help ساير برنامه ها استفاده نماييد .
قابل توجه است بدانيد كه در صورتي كه تحت يك سيستم عامل به نحوي از برنامه استفاده كنيد كه تمام پارتيشنهاي هارد ديسك ( حتي پارتيشن ACTIVE ) را نيز پاك كرده و از نو پارتيشن بندي نموده باشيد پس از عملي ( APPLY ) نمودن تغييرات ، برنامه از شما Restart نموده و به صورت اتوماتيك كامپيوتر را بوت نموده و تغييرات را ايجاد خواهد كرد .
يادآور مي شود كه بعضي از گزينه هايي كه شرح داده شد در هنگام كليك راست بر روي پارتيشنها نيز ظاهر مي گردد .
نكته آخر اين كه در هنگام استفاده از اين نرم افزار هرگز بدون فكر و تأمل اقدامي را انجام ندهيد زيرا فوق العاده خطرناك است اما در صورت موفقيت نتايج بسيار بسيار شيريني خواهد داشت .
موفق باشيد

ويروس و ضدويروس

sa-nooran — Tue, 17 Jul 2007 09:35:08 GMT

حجم عظيم ويروس ها، کرم ها، ايرادات نرم افزارها و تهديدهاي ناشي از آنها، نرم افزارهاي ضدويروس را تبديل به يکي از ابزارهاي لازم براي همه کامپيوترها نموده است. در صورت آلوده شدن يک کامپيوتر به ويروس بسته به نوع آن ممکن است مصائب مختلفي براي سيستم کامپيوتري بوجود آيد که در پاره اي موارد جبران آن ها هزينه هاي زيادي را تحميل مي کند. آسيب هاي بعضي از ويروس ها به گونه اي است که آثار سوء آن ها را به هيچ وجه نمي توان از بين برد. مستقل از نوع ويروسي که بايد با آن مقابله شود نياز به برنامه هاي ضد ويروس همواره وجود دارد و در شرايطي که محصولات ضد ويروس متنوعي توليد شده اند، انتخاب نرم افزار مناسب دغدغه کاربران مي باشد.

ويروس چيست؟
ويروس هاي کامپيوتري برنامه هايي هستند که مشابه ويروس هاي بيولوژيک گسترش يافته و پس از وارد شدن به کامپيوتر اقدامات غيرمنتظره اي را انجام مي دهند. با وجودي که همه ويروس ها خطرناک نيستند، ولي بسياري از آنها با هدف تخريب انواع مشخصي از فايل ها، برنامه هاي کاربردي و يا سيستم هاي عامل نوشته شده اند.

ويروس ها هم مشابه همه برنامه هاي ديگر از منابع سيستم مانند حافظه و فضاي ديسک سخت، توان پردازنده مرکزي و ساير منابع بهره مي گيرند و مي توانند اعمال خطرناکي را انجام دهند به عنوان مثال فايل هاي روي ديسک را پاک کرده و يا کل ديسک سخت را فرمت کنند. همچنين يک ويروس مي تواند مجوز دسترسي به دستگاه را از طريق شبکه و بدون احراز هويت فراهم آورد.

براي اولين بار در سال ۱۹۸۴ واژه «ويروس» در اين معنا توسط فرد کوهن در متون آکادميک مورد استفاده قرار گرفت. د‍ر اين مقاله که «آزمايشاتي با ويروس هاي کامپيوتري» نام داشت نويسنده دسته اي خاص از برنامه ها را ويروس ناميده و اين نام گذاري را به لئونارد آدلمن نسبت داده است. البته قبل از اين زمان ويروس ها در متن داستان هاي عملي و تخيلي ظاهر شده بودند.

انواع ويروس
انواع ويروس هاي رايج را مي توان به دسته هاي زير تقسيم بندي نمود:

boot sector :
boot sector اولين Sector بر روي فلاپي و يا ديسک سخت کامپيوتر است. در اين قطاع کدهاي اجرايي ذخيره شده اند که فعاليت کامپيوتر با استفاده از آنها انجام مي شود. با توجه به اينکه در هر بار بالا آمدن کامپيوتر Boot sector مورد ارجاع قرار مي گيرد، و با هر بار تغيير پيکربندي کامپيوتر محتواي boot sector هم مجددا نوشته مي شود، لذا اين قطاع مکاني بسيار آسيب پذير در برابر حملات ويروس ها مي باشد.

اين نوع ويروس ها از طريق فلاپي هايي که قطاع boot آلوده دارند انتشار مي يابند. Boot sector ديسک سخت کامپيوتري که آلوده شود توسط ويروس آلوده شده و هر بار که کامپيوتر روشن مي شود، ويروس خود را در حافظه بار کرده و منتظر فرصتي براي آلوده کردن فلاپي ها مي ماند تا بتواند خود را منتشر کرده و دستگاه هاي ديگري را نيز آلوده نمايد. اين گونه ويروس ها مي توانند به گونه اي عمل کنند که تا زماني که دستگاه آلوده است امکان boot کردن کامپيوتر از روي ديسک سخت از بين برود.

اين ويروس ها بعد از نوشتن بر روي متن اصلي boot سعي مي کنند کد اصلي را به قطاعي ديگر بر روي ديسک منتقل کرده و آن قطاع را به عنوان يک قطاع خراب (Bad Sector) علامت گذاري مي کند.

Macro viruses:
اين نوع ويروس ها مستقيما برنامه ها را آلوده نمي کنند. هدف اين دسته از ويروس ها فايل هاي توليد شده توسط برنامه هايي است که از زبان هاي برنامه نويسي ماکرويي مانند مستندات Exel يا Word استفاده مي کنند. ويروس هاي ماکرو از طريق ديسک ها، شبکه و يا فايل هاي پيوست شده با نامه هاي الکترونيکي قابل گسترش مي باشد.

ويروس تنها در هنگامي امکان فعال شدن را دارد که فايل آلوده باز شود، در اين صورت ويروس شروع به گسترش خود در کامپيوتر نموده و ساير فايل هاي موجود را نيز آلوده مي نمايد. انتقال اين فايل ها به کامپيوتر هاي ديگر و يا اشتراک فايل بين دستگاه هاي مختلف باعث گسترش آلودگي به اين ويروس ها مي شود.

File infecting viruses:
فايل هاي اجرايي (فايل هاي با پسوند .exe و .com) را آلوده نموده و همزمان با اجراي اين برنامه ها خود را در حافظه دستگاه بار نموده و شروع به گسترش خود و آلوده کردن ساير فايل هاي اجرايي سيستم مي نمايند. بعضي از نمونه هاي اين ويروس ها متن مورد نظر خود را به جاي متن فايل اجرايي قرار مي دهند.

ويروس هاي چندريخت(Polymorphic):
اين ويروس ها در هر فايل آلوده به شکلي ظاهر مي شوند. با توجه به اينکه از الگوريتم هاي کدگذاري استفاده کرده و ردپاي خود را پاک مي کنند، آشکارسازي و تشخيص اين گونه ويروس ها دشوار است.

ويروس هاي مخفي:
اين ويروس ها سعي مي کنند خود را از سيستم عامل و نرم افزارهاي ضدويروس مخفي نگه دارند. براي اين کار ويروس در حافظه مقيم شده و حائل دسترسي به سيستم عامل مي شود. در اين صورت ويروس کليه درخواست هايي که نرم افزار ضدويروس به سيستم عامل مي دهد را دريافت مي کند. به اين ترتيب نرم افزارهاي ضدويروس هم فريب خورده و اين تصور به وجود مي آيد که هيچ ويروسي در کامپيوتر وجود ندارد. اين ويروس ها کاربر را هم فريب داده و استفاده از حافظه را به صورت مخفيانه انجام مي دهند.

ويروس هاي چندبخشي
رايج ترين انواع اين ويروس ها ترکيبي از ويروس هاي boot sector و file infecting مي باشد. ترکيب انواع ديگر ويروس ها هم امکان پذير است.

ساير برنامه هاي مختل کننده امنيت

برخي از محققين اسب هاي تروا(Trojan)، کرم ها و بمب هاي منطقي را در دسته ويروس ها قرار نمي دهند ولي واقعيت اين است که اين برنامه ها هم بسيار خطرناک بوده و مي توانند خساراتي جدي به سيستم هاي کامپيوتري وارد نمايند.

اسب هاي تروا تظاهر مي کنند که کاري خاص را انجام مي دهند ولي در عمل براي هدف ديگري ساخته شده اند، به عنوان مثال برنامه اي که وانمود مي کند که يک بازي است ولي در واقع اجازه دسترسي از راه دور يک کاربر به کامپيوتر را فراهم مي آورد.

کرم ها برنامه هايي هستند که مشابه ويروس ها توان تکثير کردن خود را دارند، ولي برعکس آنها براي گسترش خود نياز به برنامه هايي ديگر ندارند تا آنها را آلوده کرده و تحت عنوان فايل هاي آلوده اقدام به انتقال و آلوده کردن دستگاه هاي ديگر نمايند. کرم ها معمولا از نقاط آسيب پذير برنامه هاي e-mail براي توزيع سريع و وسيع خود استفاده مي نمايند.

بمب هاي منطقي برنامه هايي هستند که در زمان هايي از قبل تعيين شده؛ مثلا يک روز خاص؛ اعمالي غير منتظره انجام مي دهند. اين برنامه ها فايل هاي ديگر را آلوده نکرده و خود را گسترش نمي دهند.

علي رغم تنوع انواع برنامه هاي مخرب، برنامه هاي قوي ضد ويروس مي توانند نسخه هاي مختلف آنها را شناسايي و از بين ببرند. در ادامه اين متن براي سادگي به همه انواع اين برنامه ها عنوان عمومي ويروس اطلاق مي شود.